Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ/593/2008 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Ιουνίου 2008 (Κανονισμός Ρώμη Ι) που ισχύει ως εσωτερικό δίκαιο για συμβάσεις που έχουν συναφθεί μετά την 17 Δεκεμβρίου 2009 και έχει υπερνομοθετική και οικουμενική ισχύ, αντικατέστησε την σύμβαση της Ρώμης και εφαρμόζεται στις συμβατικές ενοχές αστικού και εμπορικού δικαίου στις περιπτώσεις που εμπεριέχουν σύγκρουση νόμων.

Α. Δεν εφαρμόζεται σε φορολογικά, τελωνειακά και διοικητικά ζητήματα, ή στην απόδειξη και σε δικονομικά ζητήματα.

Β. Ο κανονισμός δεν ισχύει για ενοχές οι οποίες αφορούν τις εξής περιπτώσεις, 1.την προσωπική κατάσταση, ή την νομική ικανότητα φυσικού προσώπου,  2. οικογενειακές σχέσεις, 3. περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, 4. αξιόγραφα, όπως συναλλαγματικές, επιταγές, γραμμάτια σε διαταγή, 5. διαιτησία και επιλογή δικαστηρίου, 6. δίκαιο των εταιρειών και άλλων ενώσεων, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, 7. δέσμευση αντιπροσωπευομένου ή εταιρείας έναντι τρίτου, 8. Εμπιστεύματα, 9. συναλλαγές πριν από την σύναψη σύμβασης, 10. συμβάσεις ασφάλισης, εκτός από εκείνες οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2002/83/ΕΚ σχετικά με την ασφάλιση ζωής.

Γ. Το καθοριζόμενο από τον κανονισμό δίκαιο εφαρμόζεται ακόμη και αν δεν πρόκειται για δίκαιο κράτους μέλους.

Δ. Ελευθερία επιλογής

Τα συμβαλλόμενα μέρη επιλέγουν το εφαρμοστέο δίκαιο. Το δίκαιο μπορεί να εφαρμοστεί στο σύνολο, ή σε μέρος μόνο, της σύμβασης. Με την προϋπόθεση ότι συμφωνούν όλα τα μέρη, το εφαρμοστέο δίκαιο μπορεί να μεταβληθεί οποτεδήποτε.

Εάν το δίκαιο το οποίο έχει επιλεγεί δεν είναι το δίκαιο χώρας η οποία συνδέεται στενότερα με την σύμβαση, τότε τηρούνται οι διατάξεις του τελευταίου δικαίου.

Εάν η σύμβαση αφορά ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, η επιλογή από τα μέρη εφαρμοστέου δικαίου άλλου από εκείνο κράτους μέλους δεν πρέπει να θίγει την εφαρμογή διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.

Ε. Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής

Όταν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν έχουν επιλέξει το εφαρμοστέο δίκαιο για την πώληση αγαθών, την παροχή υπηρεσιών, την δικαιόχρηση, ή την διανομή, το εφαρμοστέο δίκαιο καθορίζεται βάσει της χώρας κατοικίας του κύριου παράγοντα που εκτελεί τη σύμβαση.

Για συμβάσεις οι οποίες αφορούν ακίνητη ιδιοκτησία, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας όπου βρίσκεται το ακίνητο, εκτός από τις περιπτώσεις προσωρινής και ιδιωτικής μίσθωσης (μέχρι έξι διαδοχικούς μήνες). Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας κατοικίας του ιδιοκτήτη.

Σε περίπτωση πώλησης αγαθών διά πλειστηριασμού, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας στην οποία διενεργείται ο πλειστηριασμός. Όσον αφορά συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, τα οποία διέπονται από ένα μόνο δίκαιο, εφαρμόζεται το εν λόγω δίκαιο.

Εάν στο πλαίσιο μιας σύμβασης δεν ισχύει κανένας, ή ισχύει παρά πάνω από ένας, από τους παραπάνω κανόνες, το εφαρμοστέο δίκαιο καθορίζεται βάσει της χώρας κατοικίας του κύριου παράγοντα που εκτελεί τη σύμβαση.

Εάν, ωστόσο, η σύμβαση συνδέεται στενότερα με χώρα άλλη από εκείνη που προβλέπεται από τους εν λόγω κανόνες, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας. Το ίδιο ισχύει, όταν δεν είναι δυνατός ο καθορισμός εφαρμοστέου δικαίου.

ΣΤ. Εφαρμοστέοι κανόνες για ειδικές συμβάσεις

Για τους ακόλουθους τύπους σύμβασης, ο κανονισμός προβλέπει δυνατότητες επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου και καθορίζει το εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής

Συμβάσεις μεταφοράς εμπορευμάτων. Ελλείψει επιλογής εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας κατοικίας του μεταφορέα με την προϋπόθεση ότι πρόκειται επίσης για τον τόπο παραλαβής, ή παράδοσης, ή κατοικίας του αποστολέα. Διαφορετικά εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας στην οποία θα πραγματοποιηθεί η παράδοση

Συμβάσεις μεταφοράς επιβατών. Το εφαρμοστέο δίκαιο επιλέγεται, από την χώρα κατοικίας του επιβάτη ή του μεταφορέα, την χώρα εγκατάστασης της κεντρικής διοίκησης του μεταφορέα, ή την χώρα αναχώρησης ή προορισμού. Ελλείψει επιλογής εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας κατοικίας του επιβάτη με την προϋπόθεση ότι αποτελεί επίσης τον τόπο αναχώρησης, ή προορισμού. Ωστόσο, εάν η σύμβαση συνδέεται στενότερα με μια άλλη χώρα, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας

Συμβάσεις καταναλωτών μεταξύ καταναλωτών και επαγγελματιών. Εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας κατοικίας του καταναλωτή με την προϋπόθεση ότι αποτελεί επίσης την χώρα στην οποία οι επαγγελματίες διεξάγουν τις δραστηριότητές τουςν ή προς την οποία απευθύνονται οι δραστηριότητές τους. Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται επίσης, βάσει της ελευθερίας επιλογής, να εφαρμόσουν άλλο δίκαιο, εφ όσον εξασφαλίζει το ίδιο επίπεδο προστασίας για τους καταναλωτές με το δίκαιο της χώρας κατοικίας τους

Συμβάσεις ασφάλισης. Ελλείψει επιλογής εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας κατοικίας του ασφαλιστή. Ωστόσο, εάν η σύμβαση συνδέεται στενότερα με μια άλλη χώρα, θα εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας

Ατομικές συμβάσεις εργασίας. Το εφαρμοστέο δίκαιο καθορίζεται βάσει της αρχής της ελευθερίας επιλογής με την προϋπόθεση ότι το επίπεδο προστασίας που παρέχεται στον εργαζόμενο είναι ίδιο με εκείνο το οποίο προβλέπει το εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής. Στην τελευταία περίπτωση, το δίκαιο το οποίο διέπει τη σύμβαση θα είναι το δίκαιο της χώρας στην οποία, ή από την οποία, οι εργαζόμενοι ασκούν τα καθήκοντά τους. Εάν δεν μπορεί να καθορισθεί το εφαρμοστέο δίκαιο, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο της χώρας όπου ευρίσκεται η εγκατάσταση της επιχείρησης. Ωστόσο, εάν η σύμβαση συνδέεται στενότερα με μια άλλη χώρα, εφαρμόζεται το δίκαιο αυτής της άλλης χώρας.

Ζ. Έκταση του εφαρμοστέου δικαίου

Το σύμφωνο με τον κανονισμό εφαρμοστέο στη σύμβαση δίκαιο διέπει την ερμηνεία της, την εκπλήρωσή της, τις κυρώσεις λόγω μη εκπλήρωσης των ενοχών, τον υπολογισμό της αποζημίωσης, την λήξη της ενοχικής σχέσης, τις οδηγίες άσκησης προσφυγής και τις κυρώσεις για την εκτέλεση άκυρων συμβάσεων. Το κοινοτικό δίκαιο το οποίο ρυθμίζει τους κανόνες σύγκρουσης νόμων στον τομέα των συμβατικών ενοχών σε ειδικά θέματα υπερισχύει του κανονισμού, εξαιρουμένης της περίπτωση των συμβάσεων ασφάλισης.