Απαραίτητη προϋπόθεση για άσκηση της πλαγιαστικής αγωγής είναι η αδράνεια του υποχρέου προς αποζημίωση να ασκήσει κατά του ασφαλιστή του την αξίωση ελευθερώσεως. Για να γεννηθεί όμως η αξίωση του ασφαλισμένου κατά του ασφαλιστή απαιτείται, κατά την κρατούσα ορθότερη άποψη, η επίδοση προηγουμένως της σχετικής αγωγής του τρίτου που ζημιώθηκε προς τον ασφαλισμένο, γεγονός που ενεργοποιεί την ευθύνη του τελευταίου, γιατί από τότε πραγματώνεται η ασφαλιστική περίπτωση, έστω και αν ακόμη δεν έχει προσδιοριστεί με δικαστική απόφαση ή με εξώδικο συμβιβασμό, το μέγεθος της αξίωσης του ζημιωθέντος τρίτου (ΑΠ 966/03 ΑΠ 1596/95 ΕφΑθ 4301/06, ΕφΠειρ 509/2007)

Συνεπώς, πριν από την επίδοση στον ασφαλισμένο της αγωγής του παθόντος τρίτου, δεν έχει γεννηθεί η αξίωση του ασφαλισμένου κατά του ασφαλιστή για καταβολή του ασφαλίσματος και κατ' επέκταση, δεν μπορεί να νοηθεί καν αδράνεια ενός τέτοιου προσώπου, το οποίο ακόμη τότε δεν είχε αποκτήσει την ιδιότητα του δανειστή του ασφαλιστή του.

Όταν λοιπόν ο παθών τρίτος με το ίδιο δικόγραφο ασκεί ευθεία αγωγή κατά του υπόχρεου ασφαλισμένου και πλαγιαστική αγωγή κατά του ασφαλιστή, κατ' αρθ. 724 ΚΠολΔ, με αίτημα την καταδίκη του ασφαλιστή να καταβάλει στον ασφαλισμένο (και όχι στον ίδιο τον ενάγοντα), επειδή ο τελευταίος αδρανεί να ασκήσει την αξίωση του κατά του ασφαλιστή (στοιχείο που πρέπει ν' αναφέρεται στην πλαγιαστική αγωγή, γιατί αλλιώς είναι αόριστη), δεν προλαβαίνει να συντρέξει η αδράνεια αυτή του οφειλέτη.

Σε μια τέτοια περίπτωση η πλαγιαστική αγωγή ασκείται προώρως, εν όψει του ότι δεν έχει ακόμη γεννηθεί η αξίωση του ασφαλισμένου κατά του ασφαλιστή ούτε έχει επακολουθήσει αδράνεια τούτου, που αποτελεί βασική προϋπόθεση για την άσκηση της πλαγιαστικής αγωγής.

Είναι αυτονόητο ότι στην περίπτωση αυτή η αδράνεια του ασφαλισμένου θα εμφανιστεί, όταν ο παθών τρίτος, περιοριστεί στην άσκηση ευθείας μόνο αξίωσης κατά του ασφαλισμένου, οπότε και γεννιέται η αξίωση του τελευταίου κατά του ασφαλιστή, και έκτοτε μπορεί να αρχίσει η περίοδος αδράνειας του ασφαλισμένου για να δικαιολογηθεί η άσκηση της πλαγιαστικής αγωγής (ΕφΑθ 5618/01, ΕφΠειρ 509/2007).