Στην ασφάλιση προσώπων (άρθρο 27 ν. 2496/1997) το ασφάλισμα συνίσταται, α. είτε σε ασφάλιση ποσού, δηλαδή  στην καταβολή ορισμένου χρηματικού ποσού, εφ άπαξ ή σε περιοδικές προσόδους, β. είτε στην αποκατάσταση της συγκεκριμένης οικονομικής ζημιάς, που προήλθε εξ αιτίας ασθένειας, ή ατυχήματος του ασφαλισμένου.

Το ασφαλιστήριο είναι ονομαστικό και δεν μπορεί να εκδοθεί σε διαταγή, ή στον κομιστή.

Στην ασφάλιση για λογαριασμό «όποιου ανήκει»  μπορεί στο ασφαλιστήριο να μην κατονομάζεται ο ασφαλισμένος.

Αν έχει συμφωνηθεί ασφάλιση ποσού, το ασφάλισμα καταβάλλεται ανεξάρτητα από το αν η επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου προκάλεσε ζημιά στον ασφαλισμένο/δικαιούχο του ασφαλίσματος και ανεξάρτητα από το ύψος της ζημίας που προκλήθηκε.