Στην ανοικτή ασφάλιση κατά ζημιών (άρθρο 18 ν. 2496/1997) η ασφαλισμένη περιουσία κατά την σύναψη της σύμβασης καθορίζεται μόνο κατά γένος για πράγματα τα οποία θα εμπίπτουν στον ασφαλιστικό κίνδυνο μελλοντικά. Ο λήπτης της ασφάλισης, ή ο ασφαλισμένος, υποχρεούται να δηλώνει στον ασφαλιστή, ευθύς μόλις λάβει γνώση, το είδος των πραγμάτων, τις ασφαλιστικές αξίες, καθώς και κάθε άλλο στοιχείο προσδιοριστικό της σύμβασης. Το ασφάλιστρο υπολογίζεται με βάση τις δηλώσεις που γίνονται κάθε φορά. Σε περίπτωση μη δήλωσης, ο λήπτης της ασφάλισης υποχρεούται να αποκαταστήσει κάθε ζημία του ασφαλιστή, που οφείλεται στην μη δήλωση. Αν η παράβαση έγινε από δόλο, ο ασφαλιστής έχει δικαίωμα καταγγελίας.