Στην ασφάλιση πραγμάτων (άρθρο 17 Ν. 2496/1997) ο ασφαλιστής δεν ευθύνεται για το υπερβάλλον, αν η αξία του πράγματος, που δηλώθηκε κατά την σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης, υπερβαίνει την τρέχουσα, ή την συνηθισμένη αξία αυτού κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου. Αν η υπερασφάλιση οφείλεται σε δόλο του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου, ή του δικαιούχου του ασφαλίσματος, η ασφάλιση είναι άκυρη. Ο καλόπιστος ασφαλιστής δικαιούται τα δεδουλευμένα ασφάλιστρα.