1. Η σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων οδικώς εντός της ελληνικής επικράτειας φέρει το χαρακτήρα μίσθωσης έργου, στη οποία, η μεν παροχή του μεταφορέα συνίσταται στη υποχρέωση να μεταφέρει τα πράγματα, η δε αντιπαροχή του φορτωτή στην υποχρέωση να καταβάλει τη συμφωνηθείσα αμοιβή (κόμιστρο).

2. Επί εσωτερικής μεταφοράς οδικώς δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της διεθνούς σύμβασης της Γενεύης (CMR) αλλά οι διατάξεις των άρθρων 102 επ. ΕμπΝ και συμπληρωματικά οι διατάξεις των άρθρων 681 επ. ΑΚ (για την μίσθωση έργου) και 334 ΑΚ (για την ευθύνη πταίσματος προστηθέντος).

3. Με τα άρθρα 102 και 103 ΕμπΝ θεσπίζεται ευθύνη του χερσαίου οδικού μεταφορέα ως άνευ πταίσματος. Ορίζεται, δηλαδή, ότι ο μεταφορέας ευθύνεται σε πλήρη αποζημίωση των μεταφερομένων εμπορευμάτων (χωρίς ποσοτικό περιορισμό ανά κιλό μεταφερομένου εμπορεύματος) για οποιαδήποτε βλάβη, απώλεια, ή καθυστέρηση, των εμπορευμάτων συμβεί κατά την εκτέλεση της μεταφοράς. Απαλλάσσεται, μόνο, αν τούτο συμβεί από «ακαταμάχητη δύναμη».

4. Τούτο σημαίνει ότι ο μεταφορέας απαλλάσσεται της ευθύνης, μόνο αν η βλάβη, ή απώλεια, ή καθυστέρηση, των πραγμάτων, συμβεί από ανωτέρα βία. Στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνονται τα τυχηρά. Με άλλα λόγια ο μεταφορέας απαλλάσσεται μόνο αν, η βλάβη, ή απώλεια, ή καθυστέρηση, των πραγμάτων δεν θα αποτρεπόταν και αν είχε καταβληθεί εκ μέρους του το ανώτατο όριο επιμέλειας και προσοχής, ανώτατο όριο επιμέλειας και προσοχής που, όμως, δεν κατέβαλε.

5. Τούτο αφορά και στην επιμέλεια των προστηθέντων από αυτόν, ως και των τυχόν διαδοχικών μεταφορέων, ως και του παραγγελιοδόχου μεταφοράς.

6. Αν τα γεγονότα, βάσει των οποίων έγινε η ζημία των εμπορευμάτων, αποτελούν και αδικοπραξία με την έννοια της υπαιτιότητας του άρθρου 914 επ. ΑΚ (εξωσυμβατική ευθύνη) ο μεταφορέας ευθύνεται σε αποζημίωση του αποστολέα για οποιαδήποτε ζημία υπέστη, πέραν της ζημίας των μεταφερομένων εμπορευμάτων, του αποστολέα δικαιουμένου και σε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

7. Η εξωσυμβατική ευθύνη στηρίζεται στις διατάξεις περί αδικοπραξιών του ΑΚ και συνδέεται με υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά του από τον μεταφορέα προστηθέντος οδηγού, λόγω μη εκπλήρωσης της από την σύμβαση μεταφοράς οφειλόμενης παροχής υπηρεσιών κατά τρόπο σύμφωνο με την καλή πίστη.

8. Προϋπόθεση για την ύπαρξη της εξωσυμβατικής αδικοπρακτικής ευθύνης προς αποζημίωση είναι, εκτός από την ύπαρξη της παράνομης πράξης ή παράλειψης και του αιτιώδους συνδέσμου αυτής προς το αποτέλεσμα και η ύπαρξη υπαιτιότητας του ζημιώσαντος, δηλαδή του μεταφορέα, ή των προστηθέντων από αυτόν.

9. Η υπαιτιότητα αποτελεί υποκειμενική προϋπόθεση ευθύνης και εμφανίζεται με την μορφή του δόλου, ή της αμέλειας, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 330 ΑΚ, κατά την έννοια της οποίας, δόλος υπάρχει, όταν ο ζημιώσας θέλησε το παράνομο αποτέλεσμα, ενώ αμέλεια υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, και η οποία συνίσταται στην επιμέλεια την οποία καταβάλλει ο μέσος συνετός και επιμελής άνθρωπος μέσα στον κύκλο της επαγγελματικής του δραστηριότητας.

10. Ο προστηθείς οδηγός έχει ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος σε ολόκληρον με τον προστήσαντα, αλλά μόνον αδικοπρακτική (εξωσυμβατική), αφού δεν συνδέεται στην σύμβαση μεταφοράς με τον ζημιωθέντα δικαιούχο των πραγμάτων.

11. Όταν στην σύμβαση μεταφοράς εμπλέκεται και παραγγελιοδόχος μεταφοράς (διαμεταφορέας) δηλαδή τρίτο πρόσωπο, που θα ενεργήσει στο δικό του όνομα ότι απαιτείται για την εκτέλεση της μεταφοράς, ανεξάρτητα αν θα εκτελέσει την μεταφορά με δικά του, ή ξένα, μεταφορικά μέσα, τότε αυτός (ο παραγγελιοδόχος) είναι υπεύθυνος εγγυητικά μαζί με τον μεταφορέα για την καθυστέρηση, απώλεια, ή φθορά, που συνέβη σε οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής και κατά την παραλαβή, είτε οφείλονται σε ενέργειες, ή παραλείψεις, του ίδιου, είτε του μεσολαβούντος μεταφορέα.

12. Κατά το άρθρο 107 ΕμπΝ κάθε αξίωση κατά του εσωτερικού μεταφορέα και του παραγγελιοδόχου μεταφοράς από απώλεια, ή βλάβη, του φορτίου κατά την μεταφορά του εντός της χώρας, υπόκειται σε εξάμηνη παραγραφή (ενδοσυμβατική ευθύνη), εκτός αν η απώλεια, ή η βλάβη, οφείλεται σε απάτη, ή απιστία, δηλαδή σε δόλια συμπεριφορά των (εξωσυμβατική ευθύνη), οπότε η αξίωση υπόκειται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ.

13. Η αξίωση κατά του προστηθέντος οδηγού στο πλαίσιο της αδικοπρακτικής ευθύνης, όπως και κατά του σε ολόκληρον με αυτόν ευθυνομένου προστήσαντος μεταφορέα, υπόκειται στην από το άρθρο 937 ΑΚ πενταετή παραγραφή και όχι στην από το άρθρο 107 του ΕμπΝ εξάμηνη παραγραφή, στην οποία υπόκεινται μόνον οι κατά του μεταφορέα και του παραγγελιοδόχου μεταφοράς αξιώσεις από την σύμβαση μεταφοράς (ΑΠ 304/2007, ΑΠ 860/1987, ΑΠ 742/1998, ΑΠ 1741/2008, 1538/2002).