Ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς (διαμεταφορέας) αναλαμβάνει, ενεργώντας στο δικό του όνομα την εκτέλεση της μεταφοράς για λογαριασμό του αποστολέα - παραγγελέα,  με σύμβαση «παραγγελίας μεταφοράς» που καταρτίζεται μεταξύ τους, και επιφορτίζεται με την ανεύρεση του μεταφορέα, με τον οποίο καταρτίζει ο ίδιος «επ' ονόματι του» την σύμβαση μεταφοράς. Διαφέρει από τον μεταφορέα, στο ότι δεν ενεργεί ο ίδιος την μεταφορά. Η σύμβαση «παραγγελίας μεταφοράς» δεν προβλέπεται στην σύμβαση CMR, οπότε οι διατάξεις της CMR δεν εφαρμόζονται άμεσα στην σύμβαση «παραγγελίας μεταφοράς». Εφαρμόζονται οι διατάξεις του Εμπορικού νόμου περί παραγγελιοδόχου μεταφοράς.

ΕΓΓΥΗΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

α) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 95 και 96 ΕμπΝ, συνάγεται ότι ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς έχει εγγυητική ευθύνη. Ευθύνεται, δηλαδή, ως εγγυητής για την εκτέλεση της μεταφοράς εκ μέρους του μεταφορέα με τον οποίο είναι σε ολόκληρον υπεύθυνος για την άφιξη των εμπορευμάτων στον προορισμό τους και είναι ως εκ τούτου υπεύθυνος για τις τυχόν ζημίες αυτών, ή απώλειες μέχρι της παράδοσής τους στον τόπο προορισμού, είτε αυτές οφείλονται σε ενέργεια ή παράλειψή του, είτε σε τέτοια ενδιάμεσου (μεσολαβούντος) μεταφορέα. Με την έννοια αυτή η εγγυητική ευθύνη του παραγγελιοδόχου μεταφοράς υπάρχει, όταν ο ίδιος ο μεταφορέας υπέχει ευθύνη και στο μέτρο αυτής.

β) Στην περίπτωση αυτή, για την εγγυητική ευθύνη του παραγγελιοδόχου μεταφοράς, ισχύουν οι διατάξεις της CMR περί ευθύνης του μεταφορέα. Αυτό σημαίνει ότι, όταν ο μεταφορέας με βάση την CMR απολαμβάνει εκ του νόμου περιορισμούς ευθύνης, τους ίδιους περιορισμούς απολαμβάνει και ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς, δικαιούμενος να τους επικαλεστεί προς περιορισμό, ή απαλλαγή του από την ευθύνη.

γ) Όταν ο μεταφορέας, με βάσει την CMR, ευθύνεται απεριόριστα, την ίδια ευθύνη έχει και ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς. 

δ) Σε κάθε περίπτωση, η ευθύνη του παραγγελιοδόχου μεταφοράς, ως εγγυητική κατά τα άρθρα 95 και 96 ΕμπΝ, δεν μπορεί να υπερβεί το μέτρο της ευθύνης του μεταφορέα, που προβλέπει η CMR.

ΕΞΩΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

α) Η εξωσυμβατική ευθύνη του παραγγελιοδόχου στηρίζεται στις διατάξεις περί αδικοπραξιών του Αστικού Κώδικα και συνδέεται με υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά του ίδιου του παραγγελιοδόχου μεταφοράς,  λόγω μη εκπλήρωσης της οφειλομένης παροχής υπηρεσιών, κατά τρόπο σύμφωνο με την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, όπως απάτη, ή απιστία.

β) Προϋπόθεση για την ύπαρξη της εξωσυμβατικής αδικοπρακτικής ευθύνης προς αποζημίωση είναι, εκτός από την ύπαρξη της παράνομης πράξης, ή παράλειψης και του αιτιώδους συνδέσμου αυτής προς το αποτέλεσμα και η ύπαρξη υπαιτιότητας του παραγγελιοδόχου μεταφοράς.

ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ

Στην παραγραφή των αξιώσεων κατά του παραγγελιοδόχου, δεν ισχύουν οι διατάξεις για την παραγραφή των αξιώσεων της CMR κατά του μεταφορέα, αλλά οι διατάξεις του άρθρου 107 ΕμπΝ.

α) Επομένως, κάθε αξίωση κατά του παραγγελιοδόχου μεταφοράς από ζημία (καθυστέρηση, βλάβη, ή απώλεια) του φορτίου κατά την μεταφορά του, ακόμη και αν οφείλεται λόγω «ηθελημένης κακής διαχείρισης» του μεταφορέα, υπόκειται σε ετήσια παραγραφή (ενδοσυμβατική ευθύνη) που αρχίζει από την παράδοση του φορτίου, ή από την ημέρα που έπρεπε να παραδοθεί στην περίπτωση της καθυστέρησης.

β) Αν, η ζημία οφείλεται σε δόλια συμπεριφορά του, όπως απάτη, ή απιστία (εξωσυμβατική ευθύνη) η παραγραφή είναι η πενταετής του Αστικού Κώδικα και αρχίζει από το τέλους του έτους της παράδοσης του φορτίου, ή που έπρεπε να παραδοθεί στην περίπτωση της καθυστέρησης.