Η θαλάσσια μεταφορά

Α. Ως προς την σύμβαση θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων, εφαρμογή έχει το ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 της από 19.6.1980 Σύμβασης της Ρώμης, αν η διεθνής θαλάσσια μεταφορά συνδέεται με την Ελλάδα, λόγω του τόπου της κυρίας επαγγελματικής εγκατάστασης του θαλασσίου μεταφορέα κατά το χρόνο της σύναψης της σύμβαση μεταφοράς  και του τόπου φόρτωσης του φορτίου.

Β. Ως προς την σύμβαση παραγγελίας θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων, εφαρμογή έχει το ελληνικό δίκαιο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 25 εδ. α' ΑΚ, ως δίκαιο, που αρμόζει στη σύμβαση από το σύνολο των ειδικών συνθηκών, αν ο παραγγελιοδόχος μεταφοράς είναι ελληνική εταιρία και η σύμβαση παραγγελίας μεταφοράς καταρτίσθηκε στην Ελλάδα, όπου ευρίσκεται ο τόπος φόρτωση.

Γ. Αν η θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων εκτελέσθηκε α) με φορτωτική και τα λιμάνια φορτώσεως και εκφορτώσεως ανήκουν σε διαφορετικά κράτη, ή β) μεταξύ ελληνικών λιμένων, είτε εκδόθηκε φορτωτική, είτε όχι, τότε εφαρμοστέες τυγχάνουν οι διατάξεις της από 25.8.1924 Διεθνούς Σύμβασης των Βρυξελλών «Για την ενοποίηση ορισμένων νομικών κανόνων σχετικά με τις φορτωτικές», Του τροποποιητικού της ως άνω Σύμβασης Πρωτοκόλλου των Βρυξελλών της 23.2.1968 και του τροποποιητικού της αυτής Σύμβασης Πρωτοκόλλου των Βρυξελλών της 21.12.1979, οι γνωστοί Κανόνες Χάγης - Βίσμπυ.

Δ. Αν η θαλάσσια μεταφορά εμπορευμάτων, που τα λιμάνια φόρτωσης και εκφόρτωσης βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη, εκτελέστηκε χωρίς φορτωτική,  εφαρμογή έχουν οι διατάξεις περί ναυλώσεως του ΚΙΝΔ και συγκεκριμένα οι διατάξεις των άρθρων 107 επ. ΚΙΝΔ..

Ε. Ως προς την σύμβαση ασφάλισης, εφαρμογή έχει το ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, αν η σύμβαση ασφάλισης καταρτίσθηκε στην Ελλάδα και εκεί εδρεύουν τα συμβαλλόμενα μέρη.