Σε τροχαίο ατύχημα, όταν ενάγεται και η ασφαλιστική εταιρία, η οποία έχει αναλάβει την κάλυψη της αστικής ευθύνης του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου έναντι των τρίτων, με σύμβαση ασφάλισης με αυτόν, προς αποκατάσταση της περιουσιακής και μη περιουσιακής ζημίας του παθόντος, η ευθύνη της είναι εγγυητική στο μέτρο που υφίσταται ευθύνη του ιδιοκτήτη και οδηγού του αυτοκινήτου.

Η απαλλαγή του ιδιοκτήτη και οδηγού του αυτοκινήτου, λόγω έλλειψης ευθύνης του οδηγού, επεκτείνεται και στην ασφαλιστική εταιρία.

Η ευθύνη, δηλαδή, της ασφαλιστικής εταιρίας είναι εγγυητική και κατά ένα τρόπο παρεπόμενη, δηλαδή υφίσταται, εάν υπάρχει ευθύνη του οδηγού, ή ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου που ασφαλίζεται.

Με την σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης ο παθών τρίτος αποκτά ευθεία αξίωση κατά της ασφαλιστικής εταιρίας, την οποία μπορεί να επιδιώξει δικαστικά κατά αυτής, ή κατά όλων των οφειλετών, οι οποίοι ευθύνονται μεν από διαφορετικές αιτίες, σε ολόκληρο όμως κατά το άρθρο 481 επ ΑΚ.

Η απαλλαγή επομένως του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου στο ζήτημα της υπαιτιότητας, λόγω αποκλειστικής υπαιτιότητας του παθόντος και έλλειψης υπαιτιότητας του οδηγού στην επέλευση του τροχαίου ατυχήματος και του προκληθέντος τραυματισμού του παθόντος σκοπό έχει να απαλλάξει, ή να ωφελήσει την ασφαλιστική εταιρεία, και η απαλλαγή του υπαιτίου της υποχρέωσης προς αποζημίωση ενεργεί στη σχέση της ενοχής σε ολόκληρο με την ασφαλιστική εταιρία και επεκτείνεται σε αυτήν, σύμφωνα άλλωστε και με τις διατάξεις των άρθρων 847, 848, 851 και 864 ΑΚ, που ορίζουν ότι, αν η κύρια οφειλή αποσβεσθεί, με οποιοδήποτε τρόπο, κατά του οφειλέτη ελευθερώνεται και ο εγγυητής, εκτός αν η απόσβεση επήλθε από δικό του πταίσμα.