Κατά το άρθρο 7 πδ. 237/86 δεν θεωρούνται «τρίτοι» κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 2 παρ. 1 και του άρθρου 6 παρ. 2,

α) ο οδηγός του αυτοκινήτου που προξένησε τη ζημιά,

β) κάθε πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται με τη σύμβαση ασφάλισης,

γ) εκείνος ο οποίος έχει καταρτίσει μετά του ασφαλιστή την ασφαλιστική σύμβαση,

δ) οι νόμιμοι εκπρόσωποι νομικού προσώπου που είναι ασφαλισμένο ή εταιρίας που δεν έχει αποκτήσει νομική προσωπικότητα. 

Έτσι θεωρούνται τρίτοι και έχουν ευθεία αξίωση αποζημίωσης κατά της ασφαλιστικής εταιρίας οι συγγενείς του οδηγού του αυτοκινήτου που προξένησε τη ζημία, ή του προσώπου του οποίου η ευθύνη καλύπτεται με την σύμβαση ασφάλισης, ή έχει καταρτίσει με τον ασφαλιστή την ασφαλιστική σύμβαση.

Οι συγγενείς αυτοί θεωρούνται μεν «τρίτοι», με αποτέλεσμα να έχουν ευθεία αξίωση κατά της ασφαλιστικής εταιρίας, αλλά για την ζημία που οι ίδιοι υπέστησαν.

Μόνο σε περίπτωση θανάτωσής των, συνεπεία του αυτοκινητικού ατυχήματος, δικαιούται η οικογένεια τους, να αξιώσει από την ασφαλιστική εταιρεία χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης (ΑΠ 208/2012).