Αποζημίωση απώλειας εργοδοτικών εισφορών ναυτικού.

Από τις διατάξεις των άρθρων 83, 84 παρ. 1 και 8, 85, 88 παρ. 6, 89 και 90 του κωδικοποιημένου με το π.δ. 913/1978 ν. 792/1978, όπως η παρ. 7 του άρθρου 89 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 παρ. 2 του ν. 1085/1980 και η παρ. 7 προστέθηκε στο άρθρο 88 με το άρθρο 28 παρ. 3 του ίδιου νόμου, προκύπτει ότι οι πλοιοκτήτες έχουν υποχρέωση να καταβάλουν στο Ν.Α.Τ. την εισφορά των ναυτικών, παρακρατώντας την από τις αποδοχές τους κατά τον χρόνο καταβολής. Οι εργοδοτικές εισφορές δεν είναι καταβλητέες στον ασφαλισμένο ναυτικό, αλλά ανήκουν στο Ν.Α.Τ., υπέρ του οποίου και παρακρατούνται. Ο ναυτικός δεν έχει άμεση αξίωση κατά του εργοδότη προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές. Με την προσωρινή διακοπή εργασίας, λόγω ανικανότητας για αυτή συνεπεία τραυματισμού του ναυτικού, ο πλοιοκτήτης απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτόν ασφαλιστικών εισφορών και εφαρμογή έχουν οι διατάξεις του αν. 86/1967 (άρθρ. 86 παρ. 7 π.δ. 913/1978). Ο ναυτικός, για να απολαύσει το όφελος των εισφορών αυτών, θα πρέπει να τις καταβάλει ο ίδιος, με δικά του χρήματα, προσαυξημένες κατά 7% (άρθρ. 37 παρ. 13 του άνω κωδ. ν. 792/1978, όπως προστέθηκε με το άρθρ. 1 παρ. 2 του ν. 1711/1987), ή να εργασθεί μεταγενέστερα για ίσο χρόνο.

Κατά συνέπεια οι εισφορές αυτές με την παραπάνω μορφή αποτελούν ζημία για τον εργαζόμενο, που δεν μπορεί να εργασθεί συνεπεία ανικανότητας προς εργασία, δικαιούται, όμως, να απαιτήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο σε αποζημίωση κατά τα άρθρα 914, 929 ΑΚ (ΑΠ 675/2012).