Αποζημίωση απώλειας εργοδοτικών εισφορών.

Κατά το άρθρο 929 ΑΚ σε περίπτωση βλάβης του σώματος, ή της υγείας προσώπου, η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και την ζημία που έχει ήδη επέλθει, οτιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον, ή θα ξοδεύει επιπλέον εξ αιτίας της αυξήσεως των δαπανών του. Ζημία αποτελεί, μεταξύ άλλων και η διακοπή του μισθού από τον εργοδότη στον εργαζόμενο λόγω ανικανότητας προσφοράς εργασίας, η απώλεια διαφόρων επιδομάτων κλπ. Με την προσωρινή διακοπή εργασίας, λόγω ανικανότητας για αυτή συνεπεία του τραυματισμού του εργαζόμενου, ο εργοδότης, σύμφωνα με την ισχύουσα ασφαλιστική νομοθεσία, απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτόν ασφαλιστικών εισφορών. Ο εργαζόμενος δεν έχει άμεση αξίωση κατά του εργοδότη προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές. Οι εισφορές, όμως, αυτές αποτελούν όφελος για τον εργαζόμενο, η απόλαυση του οποίου χάνεται για τον παραπάνω λόγο. Ο εργαζόμενος  που λόγω ανικανότητας προς εργασία δεν εργάζεται για να απολαύσει το όφελος των εργοδοτικών εισφορών θα πρέπει, είτε να τις καταβάλει ο ίδιος με δικά του χρήματα, είτε να απασχοληθεί μεταγενέστερα για ίσο χρόνο.

Κατά συνέπεια οι εισφορές αυτές με την παραπάνω μορφή αποτελούν ζημία για τον εργαζόμενο, ο οποίος δικαιούται να απαιτήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο σε αποζημίωση κατά τα άρθρα 914, 929 ΑΚ (ΑΠ 291/2007, ΕφΛαρ 312/2010, ΜονΠρΘεσ 2405/2013).