Πεζός που κατέβηκε στο οδόστρωμα, εκτός διαβάσεων.

Έχει κριθεί αποκλειστικά υπαίτιος του τροχαίου ατυχήματος πεζός, ο οποίος, από αμέλεια του δεν κατέβαλε την επιμέλεια που επιβάλλεται αντικειμενικά και αφηρημένα και την οποία οφείλει να τηρεί υπό τις ίδιες περιστάσεις ο συνετός και προσεκτικός πεζός και κατήλθε αιφνίδια στο οδόστρωμα και επιχείρησε να το διασχίσει κάθετα σε σημείο που δεν υπήρχε διάβαση πεζών και χωρίς να ελέγξει προηγουμένως την απόσταση και την ταχύτητα των κινούμενων επί του ρεύματος πορείας οχημάτων, ούτε να βεβαιωθεί ότι δεν θα παρεμβάλει εμπόδια στην κυκλοφορία τους, με αποτέλεσμα, αμέσως μόλις κατέβηκε στο οδόστρωμα στο οποίο κινείτο λεωφορείο σε απόσταση 0,40μ. από το δεξιό πεζοδρόμιο της οδού, να παρεμβληθεί στην πορεία του λεωφορείου και να προσκρούσει στην εμπρόσθια δεξιά γωνία αυτού, κατά παράβαση των από το άρθρο 38 παρ. 4 ΚΟΚ επιβαλλομένων υποχρεώσεών του, οι εν λόγω δε παραβάσεις, ήταν ικανές, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, να προκαλέσουν ατύχημα, προκάλεσαν δε τούτο.

Η υπαιτιότητα του πεζού είναι αποκλειστική, καθ όσον ο οδηγός του λεωφορείου, δεν επέδειξε αμελή συμπεριφορά, βρισκόμενη σε αιτιώδη συνάφεια με το ατύχημα, αφού αυτός ευθύς μόλις αντιλήφθηκε από απόσταση 1-2 μέτρων τον πεζό να κατέρχεται εντελώς αιφνίδια και απρόβλεπτα από το πεζοδρόμιο, προέβη σε άμεση χρήση των ηχητικών οργάνων (κόρνα) του οχήματος του και σε τροχοπέδηση αυτού, πλην όμως, λόγω της ελάχιστης απόστασης που τον χώριζε από τον πεζό, δεν κατόρθωσε να τον αποφύγει. Το γεγονός ότι κινείτο με ταχύτητα 57 χιλιόμετρα ανά ώρα, σύμφωνα με το δίσκο καταγραφής της ταχύτητάς του, αν και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα, καθ όσον οι συνθήκες του ατυχήματος, όπως αυτές περιγράφηκαν ανωτέρω, ήταν τέτοιες, που έστω και αν δεν υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, δεν θα μπορούσε να αποφύγει το ατύχημα, μη βαρυνόμενος έτσι με συνυπαιτιότητα στην πρόκληση του ατυχήματος και τον εντεύθεν τραυματισμό του πεζού (ΕφΑθ 385/2011).