Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 69 παρ. 1 περ. ε΄, 88, 283 ΚΠολΔ και των άρθρων 926 και 927 ΑΚ, προκύπτει ότι, στην περίπτωση, που για την ζημία από τροχαίο ατύχημα ευθύνονται περισσότεροι σε αποκατάστασή της, ο συνοφειλέτης έχει το δικαίωμα, στρεφόμενος κατά του συνεναγομένου συνοφειλέτη του, να ζητήσει να αναλάβει την ευθύνη, προσεπικαλώντας τον, ενώνοντας συγχρόνως στην προσεπίκληση παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης (ΑΠ 218/2014).

Α. Με το ασφαλιστήριο συμβόλαιο της υποχρεωτικής ασφάλισης της έναντι τρίτων αστικής ευθύνης, εξαιρούνται από την ασφάλιση, σύμφωνα με το άρθρο 6Β του π.δ. 237/1986, οι ζημίες που προκαλούνται, α) από οδηγό ο οποίος στερείται της άδειας οδήγησης που προβλέπεται από το νόμο για την κατηγορία του οχήματος που οδηγεί, β) από οδηγό ο οποίος, κατά το χρόνο του ατυχήματος, τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών και γ) από όχημα του οποίου έγινε διαφορετική χρήση από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στην άδεια κυκλοφορίας.

Β. Στις περιπτώσεις αυτές, επειδή, εκ του νόμου, η ασφαλιστική εταιρεία δεν μπορεί ευθέως να προτείνει την ένσταση εξαίρεσης από την ασφάλιση του ασφαλισμένου της υπαιτίου οδηγού και/ή ιδιοκτήτη, μπορεί με την παραπάνω παρεμπίπτουσα αγωγή να ζητήσει από τον ασφαλισμένο της υπαίτιο οδηγό και/ή ιδιοκτήτη, να της καταβάλουν κάθε ποσό, που αυτή θα υποχρεωθεί να καταβάλει ως αποζημίωση  στον ζημιωθέντα τρίτο (ΑΠ 1650/2001, ΑΠ 502/2002, ΑΠ 1451/2009).

Γ. Κατά τον νόμο, α) στην πρώτη περίπτωση δεν εξετάζεται και δεν ερευνάται, αν η έλλειψη άδειας ικανότητας οδηγού επηρέασε ή όχι την πρόκληση του ατυχήματος, αρκεί η προϋπόθεση της έλλειψης της άδειας οδήγησης, β) στην δεύτερη περίπτωση αρκεί ο οδηγός, κατά τον χρόνο του ατυχήματος, να τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, δηλαδή να ανιχνεύτηκε οινόπνευμα τον οργανισμό του σε ποσοστό 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται με την μέθοδο της αιμοληψίας, ή σε ποσοστό 0,25 και άνω χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεομένου αέρα, μετρούμενο με αλκοολική συσκευή, εφ όσον η εν λόγω παράβαση τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος, και γ) στην τρίτη περίπτωση, εφ όσον η διαφορετική χρήση του οχήματος από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στην άδεια κυκλοφορίας τελούσε σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος.

Δ. Οι ως άνω περιπτώσεις αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή και εξαίρεσης αυτού από την ασφαλιστική κάλυψη, αποτελούν στην πραγματικότητα καλυμμένο ασφαλιστικό βάρος, το οποίο απευθύνεται και αφορά όχι μόνο τον οδηγό, αλλά και τον ιδιοκτήτη, ή κάτοχο του οχήματος, όταν οι τελευταίοι είναι πρόσωπα διαφορετικά από τον οδηγό.

Ε. Όταν ο οδηγός είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον ιδιοκτήτη του ασφαλισμένου αυτοκινήτου, ή το λήπτη της ασφαλίσεως, η υπαίτια παράβαση των ως άνω ασφαλιστικών βαρών από αυτόν συνεπάγεται την απαλλαγή του ασφαλιστή έναντι αυτού, χωρίς να απαιτείται να έχει ο οδηγός την ιδιότητα του προστηθέντος στην οδήγηση του αυτοκινήτου, ούτε να έχει ο οδηγός υπογράψει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που περιέχει την προβλέπουσα την απαλλαγή του ασφαλιστή ρύθμιση, αρκεί μόνη η ιδιότητα του οδηγού (ΑΠ 390/2007).

ΣΤ. Για να είναι νόμιμη η παρεμπίπτουσα αγωγή της ασφαλιστικής εταιρείας, πρέπει,  δυνάμει του νόμου, ή της συμβάσεως, να υπάρχει η έννομη σχέση, η οποία να προβλέπει ότι σε περίπτωση ήττας του εναγομένου στην κυρία δίκη - παρεμπιπτόντως ενάγοντος, της παρέχει το δικαίωμα αποζημιώσεως κατά του παρεμπιπτόντως εναγομένου. Απαιτείται δηλαδή να υπάρχουν δύο έννομες σχέσεις, η μία ως επίδικη στην εκκρεμή δίκη και η άλλη που στηρίζει την παρεμπίπτουσα αγωγή και εξαρτάται από την πρώτη, υπό την έννοια ότι μόνο αν ο εναγόμενος- παρεμπιπτόντως ενάγων ηττηθεί ως προς αυτή αποκτά δικαίωμα αποζημιώσεως κατά του υποχρέου προσώπου (ΑΠ 1188/2007).