Έχει κριθεί ότι οι διατάξεις του π.δ. 237/1986 περί κωδικοποίησης των διατάξεων του Ν. 489/1976, που καθορίζουν,

α) το ποσό των 6.000 ευρώ ως ανωτάτου ορίου της χρηματικής ικανοποίησης για ψυχική οδύνη που υποχρεούται να καταβάλει το Επικουρικό Κεφάλαιο σε κάθε δικαιούχο, προσκρούει στο παράγωγο δίκαιο της ΕΕ και στην αρχή της αναλογικότητας και

β) τους τόκους που υποχρεούται να καταβάλει το Επικουρικό Κεφάλαιο με επιτόκιο 6% ετησίως, έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 4 παρ. 1 του Συντάγματος και 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με την διάταξη του άρθρου 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, καθώς και με την συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας

και επομένως και οι δύο ρυθμίσεις είναι αντισυνταγματικές και επομένως ανεφάρμοστες (ΑΠΟλομ. 5/2017, ΑΠΟλομ 4/2017, ΑΠΟλομ 3/2017, ΑΠ 1057/2017, ΑΠ 153/2018).