Στέρηση παροχής υπηρεσιών από ανήλικο τέκνο.

Κατά το άρθρο 1508 ΑΚ το τέκνο, εφόσον αποτελεί μέλος του οίκου των γονέων του και ανατρέφεται, ή διατρέφεται, απ' αυτούς, υποχρεούται να παρέχει στους γονείς του για τη διοίκηση του οίκου, ή την άσκηση του επαγγέλματος τους, υπηρεσίες ανάλογες με τις δυνάμεις του και τις βιοτικές συνθήκες του ίδιου και της οικογένειας του. Εξάλλου κατά το άρθρο 929 ΑΚ σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου υποχρέωση αποζημίωσης υπάρχει και προς τον τρίτο, ο οποίος είχε κατά το νόμο δικαίωμα να απαιτήσει την παροχή υπηρεσιών από τον παθόντα και τις στερείται.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι σε περίπτωση τραυματισμού τέκνου που αποτελεί μέλος του οίκου των γονέων και ανατρέφεται, ή διατρέφεται από αυτούς, ο υπαίτιος για τον τραυματισμό και την ανικανότητα του ανηλίκου για εργασία έχει υποχρέωση να αποζημιώσει τους γονείς του οι οποίοι έχουν δικαίωμα, κατά το άρθρο 1508 ΑΚ, να απαιτούν από το καταστάν ανίκανο τέκνο τους για την άσκηση του επαγγέλματος τους, υπηρεσίες ανάλογες με τις δυνάμεις του και τις βιοτικές συνθήκες του ίδιου και της οικογένειας του.

Για την εφαρμογή του άρθρου 1508 ΑΚ, εκτός από την ιδιότητα του μέλους του γονικού οίκου, η διάταξη επιβάλλει και δύο άλλες, διαζευκτικά διατυπωμένες, προϋποθέσεις καθόσον το παιδί υπέχει την υποχρέωση παροχής υπηρεσιών στους γονείς, εφ όσον ανατρέφεται, ή διατρέφεται, από αυτούς. Η πρώτη αφορά μόνο τα ανήλικα, η δεύτερη καταλαμβάνει και τα ενήλικα (ΑΠ 505/1999).

Εν όψει του ότι αντικειμενική δυνατότητα παροχής υπηρεσιών έχουν τα παιδιά, που υπερβαίνουν το 14ο έτος της ηλικίας τους, η κατά το άρθρο αυτό υποχρέωση του τέκνου έχει περιθώρια εφαρμογής στην πράξη για παιδιά άνω της ηλικίας των 14 ετών. Ο τραυματισμός και εντεύθεν η ανικανότητα προς εργασία, επομένως, τέκνου ηλικίας κάτω των 14 ετών, το οποίο αποτελούσε μέλος του οίκου του γονέα του, δε θεμελιώνει αξίωση αποζημίωσης του τελευταίου κατά τρίτου με βάση το άρθρο 929 ΑΚ, εφ όσον δεν υφίσταται ζημία, λόγω της αντικειμενικής και πραγματικής αδυναμίας τούτου, συνεπεία της ηλικίας του, να προσφέρει υπηρεσίες υποκείμενες σε χρηματική αποτίμηση.

Κατά την ορθότερη άποψη δεν είναι απαραίτητο κατά το χρόνο του τραυματισμού (ή θανάτωσης) το τέκνο να παρείχε πράγματι υπηρεσίες στον γονέα του, αλλά αρκεί ότι η υποχρέωση του τέκνου για παροχή υπηρεσιών στο γονέα του θα γεννιόταν στο κοντινό μέλλον, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, στο δικόγραφο όμως της αγωγής αποζημίωσης κατά τρίτου πρέπει να εκτίθεται, εκτός από το ότι ανατρέφεται στον γονικό οίκο, το είδος και η έκταση των υπηρεσιών που θα προσέφερε τούτο, ώστε να κριθεί αν αυτές θα ήταν ανάλογες με τις δυνάμεις και τις βιοτικές του συνθήκες ώστε να αποτιμηθεί η αξία τους (Αθ. Κρητικού: Αποζημίωση από τροχαία αυτοκινητικά ατυχήματα, Γ έκδοση, 1998, παρ. 416,417,513,518, ΕφΑθ 308/2000).