Με το άρθρο 932 εδ. 3 ΑΚ, σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου, η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικασθεί στην οικογένεια του θύματος, λόγω ψυχικής οδύνης.

Στη διάταξη αυτή δεν γίνεται προσδιορισμός της έννοιας του όρου «οικογένεια» του θύματος, γιατί ο νομοθέτης δεν θέλησε να διαγράψει δεσμευτικώς τα όρια ενός θεσμού, ο οποίος, ως εκ της φύσης του, υφίσταται αναγκαίως τις επιδράσεις από τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις, κατά τη διαδρομή του χρόνου.

Κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, που απορρέει από τον σκοπό της θέσπισης της, στην οικογένεια του θύματος ως αόριστης νομικής έννοιας περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενώς συνδεόμενοι συγγενείς του θανατωθέντος, που δοκιμάσθηκαν ψυχικά από την απώλεια του και για την ανακούφιση του ηθικού πόνου των οποίων στοχεύει η διάταξη αυτή, αδιαφόρως αν συζούσαν μαζί του ή διέμεναν χωριστά.

Η επιδίκαση της από το άρθρο 932 εδ. 3 ΑΚ προβλεπομένης, χρηματικής ικανοποίησης στα δικαιούμενα πρόσωπα, τελεί υπό την αυτονόητη προϋπόθεση της ύπαρξης, κατ' εκτίμηση του δικαστή της ουσίας, μεταξύ αυτών και του θανατωθέντος, όταν ο τελευταίος ζούσε, αισθημάτων αγάπης και στοργής, η διαπίστωση της ανυπαρξίας των οποίων μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό, είτε όλων των προσώπων αυτών, είτε κάποιων ή κάποιου από αυτούς, από την επιδίκαση της εν λόγω χρηματικής ικανοποίησης (Ολ ΑΠ 21/2000, ΑΠ 222/2014).

Υπό την έννοια αυτή, μεταξύ των προσώπων τούτων περιλαμβάνονται ο σύζυγος, τα τέκνα, οι αδελφοί του θανόντος, οι γονείς, οι παππούδες.

Υπό την έννοια αυτή οι αγχιστείς πρώτου βαθμού (πεθερός, πεθερά, γαμπρός, νύφη) περιλαμβάνονται στην οικογένεια του θύματος, ενώ οι αγχιστείς πέραν του πρώτου βαθμού, όπως είναι οι αδελφοί της συζύγου του θανατωθέντος, δεν περιλαμβάνονται στην οικογένεια (Ολ.ΑΠ 21/2000, ΑΠ 1752/2005, ΑΠ 732/2002, ΑΠ 868/2002, ΑΠ 154/2015).

Υπό την έννοια αυτή δεν περιλαμβάνονται στην οικογένεια του θύματος οι θείοι του θανόντος, δηλαδή οι αδελφοί του πατέρα ή της μητέρας (τρίτος βαθμός εξ αίματος εκ πλαγίου) ανεξαρτήτως αν υπάρχουν και άλλοι εγγύτεροι συγγενείς, ή αν αυτοί  είναι οι μόνοι συγγενείς του θύματος (Ολ.ΑΠ 21/2000, ΑΠ729/2009, ΑΠ 725/2011, ΑΠ 868/2002, ΑΠ 975/2014).

Υπό την έννοια αυτή και το κυοφορούμενο περιλαμβάνεται στην οικογένεια του θύματος, εάν αυτό γεννηθεί ζωντανό, γιατί είναι βέβαιο ότι θα υποστεί ψυχική οδύνη, όταν θα φθάσει σε ηλικία, που θα μπορεί να δέχεται τις επιδράσεις του εξωτερικού κόσμου (ΑΠ 1261/2007, ΑΠ 1308/2015).

Υπό την έννοια αυτή και η μνηστή του θανόντος και μέλλουσα σύζυγός του, περιλαμβάνεται στην οικογένεια του θύματος (ΑΠ 1146/2019).