Σύμφωνα με το άρθρο 920 ΑΚ, όποιος, γνωρίζοντας, ή υπαίτια αγνοώντας, υποστηρίζει, ή διαδίδει, αναληθείς ειδήσεις, που εκθέτουν σε κίνδυνο την πίστη, το επάγγελμα, ή το μέλλον άλλου, έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει.

Προϋποθέσεις για την εφαρμογή της διάταξης είναι.

α) Η υποστήριξη, ή διάδοση αναληθών ειδήσεων.

Υποστήριξη είναι ο ισχυρισμός των ειδήσεων μπροστά σε τρίτους με επιχειρήματα υπέρ της αληθείας τους. Διάδοση είναι η απλή ανακοίνωσή τους. Η υποστήριξη, ή, η διάδοση, των ειδήσεων μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, δηλαδή προφορικώς ή γραπτώς, με μαζικά μέσα ενημέρωσης, ή μεμονωμένα, σε ένα, ή περισσότερα άτομα κλπ.

Ως ειδήσεις νοούνται οι πληροφορίες, που αναφέρονται σε οποιαδήποτε περιστατικά, σχέσεις ή καταστάσεις, οι οποίες εκθέτουν σε κίνδυνο κατά τον χρόνο της υποστήριξης, ή της διάδοσης, ένα από τα περιοριστικώς αναφερόμενα στην εν λόγω διάταξη αγαθά, δηλαδή την πίστη, το επάγγελμα ή το μέλλον του θιγόμενου.

Ο χαρακτήρας τους σαν ειδήσεις δεν μεταβάλλεται, όταν συνοδεύονται και από κρίσεις. Οι υποκειμενικές κρίσεις και μάλιστα οι επιστημονικές, δεν αποτελούν ειδήσεις με την έννοια της ΑΚ 920 και είναι άλλο το θέμα αν εξ αιτίας του περιεχομένου, ή του τρόπου υποστήριξης τους είναι δυνατό να γεννούν αξίωση αποζημίωσης κατ' άρθρο 914, σε συνδυασμό με τις σχετικές απαγορευτικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, ή κατ' άρθρο 919 Αστικού Κώδικα.

Οι υποστηριζόμενες, ή διαδιδόμενες, ειδήσεις πρέπει να αποδεικνύονται τελικά αναληθείς, δηλαδή, ή να μην αληθεύει εξ ολοκλήρου το σχετικό γεγονός, ή να παρουσιάζεται παραποιημένο. Αν το σχετικό γεγονός αληθεύει, δεν γεννάται θέμα εφαρμογής της παραπάνω διάταξης, είναι όμως πιθανόν να συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 919 ΑΚ.

β) Γνώση, ή υπαίτια άγνοια, της αναλήθειας.

Αυτός που υποστηρίζει, ή διαδίδει, αναληθείς ειδήσεις, πρέπει να γνωρίζει, ή υπαίτια (από αμέλεια) να αγνοεί την αναλήθεια αυτών. Εάν, ούτε γνώριζε την αναλήθεια των ειδήσεων, ούτε οποιαδήποτε αμέλεια μπορεί να του αποδοθεί για την εξακρίβωση της αναλήθειας αυτών, καμία ευθύνη από την παραπάνω διάταξη δεν τον βαρύνει.

Δεν απαιτείται για την εφαρμογή της διάταξης πρόθεση του διαδίδοντος, να προξενήσει βλάβη στον θιγόμενο. Η ζημία του βλαπτόμενου όμως πρέπει να προήλθε αιτιωδώς από τη διάδοση, ή υποστήριξη των αναληθών ειδήσεων.

γ) Κίνδυνος για την πίστη, το επάγγελμα, ή το μέλλον, του προσώπου.

Οι διαδιδόμενες, ή υποστηριζόμενες, ειδήσεις πρέπει επιπλέον να εκθέτουν αιτιωδώς και πραγματικά σε κίνδυνο ένα από τα περιοριστικώς αναφερόμενα στο πιο πάνω άρθρο αγαθά φυσικού ή νομικού προσώπου. Δεν αρκεί δηλαδή η διαπίστωση ότι είναι ικανές να εκθέσουν τα εν λόγω αγαθά σε κίνδυνο.

Ως πίστη του προσώπου νοείται η καλή γνώμη και υπόληψη, που έχουν οι τρίτοι γι' αυτό σχετικά με την οικονομική και επαγγελματική του κατάσταση. Ως μέλλον αυτού νοείται η οικονομική και επαγγελματική του βελτίωση. Η πίστη, το μέλλον, ή το επάγγελμα, ενός προσώπου θεωρείται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν δημιουργούνται δυσμενείς παραστάσεις σε τρίτους και ειδικότερα σ' εκείνους με τους οποίος σχετίζεται, κοινωνικά, οικονομικά ή επαγγελματικά.

δ) Ζημία.

Πρέπει να αποδεικνύεται ότι προξενηθείσα ζημία συνδέεται αιτιωδώς από την έκθεση σε κίνδυνο ενός από τα παραπάνω αγαθά. Ο θιγόμενος μπορεί με βάση το άρθρο 920 ΑΚ, να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση για αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, την οποία υπέστη από την παραπάνω αδικοπραξία.

Ο υπαίτιος της δυσφημιστικής διάδοσης απαλλάσσεται από την υποχρέωση προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του παθόντος, αν η προσβολή της προσωπικότητας του τελευταίου έγινε προς εκτέλεση νομίμου καθήκοντος, ή προς διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος, ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον. Αν συντρέχει κάποιος από τους λόγους αυτούς αίρεται το παράνομο της προσβολής. Κατ' εξαίρεση δεν απαλλάσσεται ο υπαίτιος από την υποχρέωση αποκατάστασης της ηθικής βλάβης του παθόντος, αν οι ανωτέρω εκδηλώσεις συνιστούν συκοφαντική δυσφήμιση, ή από τον τρόπο της εκδήλωσης, ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες έλαβε χώρα, προκύπτει σκοπός εξύβρισης (ΕφΑθ 3645/2006).