Κατά την διάταξη του άρθρου 873 ΑΚ η σύμβαση με την οποία γίνεται υπόσχεση (ή αναγνώριση χρέους) κατά τρόπο αφηρημένο, έτσι ώστε να γεννιέται ενοχή ανεξάρτητα από την αιτία, είναι έγκυρη αν η υπόσχεση (ή η αναγνώριση) γίνει εγγράφως.

Α. Έγγραφη υπόσχεση χρέους, στην οποία δεν αναφέρεται η αιτία του χρέους, λογίζεται, σε περίπτωση αμφιβολίας, ότι έγινε με το σκοπό να γεννηθεί ενοχή, μη εξαρτώμενη από την αιτία του χρέους.

Β. Αν στην έγγραφη υπόσχεση χρέους μνημονεύεται η αιτία του χρέους, δεν αποκλείεται και πάλι να πρόκειται για ενοχή αναιτιώδη, εφ όσον τα μέρη ήθελαν να αποσυνδέσουν το χρέος από την αιτία του, γιατί η διάταξη του εδ. β του ως άνω άρθρου εισάγει απλώς ερμηνευτικό κανόνα, προσδίδοντας στη δήλωση αυτή ορισμένη έννοια μόνο εν όσω δεν προκύπτει το αντίθετο.

Γ. Κατά κανόνα όμως σε τέτοιες περιπτώσεις πρόκειται για αιτιώδη υπόσχεση χρέους, η οποία δεν προβλέπεται μεν ως επώνυμη συμβατική σχέση, εντάσσεται όμως στη γενική αρχή της συμβατικής ελευθερίας. Αυτή η αιτιώδης υπόσχεση δεν υποβάλλεται σε συστατικό τύπο, ούτε όμως, παράγεται από αυτήν αυτοτελής αιτία ενοχής, αφού εξαρτάται από την αναφερόμενη αιτία. Η σημασία μιας τέτοιας επιβεβαιωτικής απλώς δήλωσης είναι καταρχήν αποδεικτική (εξώδικη ομολογία), μπορεί όμως να επάγεται και διακοπή της παραγραφής, ως αναγνώριση (ΑΚ 260) ή να έχει και άλλα νομικά αποτελέσματα (ΑΚ 272 παρ. 2 εδ. β, 437, 156).

Δ. Αν όμως, παρά τη μνεία στη δήλωση της αιτίας του χρέους, προκύπτει, από την ερμηνεία της βούλησης των συμβαλλομένων, ότι οι τελευταίοι δεν απέβλεψαν στην απλή επιβεβαίωση υπάρχουσας ήδη ενοχής, ή στην δημιουργία απλώς ενός αποδεικτικού μέσου προϋφισταμένης ενοχής, αλλά θέλησαν την ίδρυση νέας ενοχής, απαλλαγμένης από ενδεχόμενα ελαττώματα της αιτίας, απαιτείται έγγραφος τύπος (ΑΚ 873, 361).

Ε. Στην περίπτωση αυτή ο οφειλέτης, εναγόμενος προς εκπλήρωση της παροχής, μπορεί να προσβάλει αυτή καθ εαυτή τη σύμβαση λόγω ελαττωμάτων της, όχι όμως και να προτείνει ενστάσεις, που πηγάζουν από την παλαιά ενοχική σχέση, εφ όσον τούτο ηθέλησαν οι συμβαλλόμενοι.

ΣΤ. Η καταρτιζόμενη ατύπως υπόσχεση χρέους από ορισμένη αιτία ιδρύει νέα ενοχική σχέση, που αποτελεί αυτοτελή βάση υποχρέωσης προς εκπλήρωση της παροχής, με την έννοια ότι ο οφειλέτης δεν μπορεί να προβάλλει ενστάσεις που πηγάζουν από την παλαιά ενοχική σχέση, η οποία δεν εξετάζεται πλέον.