Οι κατά ο άρθρο 390 ΚΠολΔ γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσάγονται από αυτόν, εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο.

Α. Οι γνωμοδοτήσεις αυτές, εφ όσον συντάχθηκαν κατά τις νόμιμες προϋποθέσεις, δεν συνιστούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά έγγραφο, που υποβάλλεται στην ίδια ρύθμιση και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο, το οποίο δεν έχει υποχρέωση να το μνημονεύσει ειδικά και κατ αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπ όψιν προς σχηματισμό της κρίσης του (ΑΠ 107/2010, ΑΠ 769/2008).

Β. Τέτοιες γνωμοδοτήσεις είναι και οι γνωμοδοτήσεις και τα σχεδιαγράμματα των ιδιωτών μηχανικών, οι εκθέσεις των τεχνικών συμβούλων των διαδίκων, τα τοπ/κά διαγράμματα που συντάσσονται μετά από αίτηση του διαδίκου, κλπ (ΑΠ 297/2007, ΑΠ  765/2017, ΑΠ 483/2013, ΑΠ 901/2020).

Σημείωση

Οι γνωμοδοτήσεις αυτές αποτελούν έγγραφα με ιδιάζουσα ρύθμιση και για αυτό η μνεία της απόφασης περί λήψης υπ όψιν των προσκομισθέντων εγγράφων περιλαμβάνει και τις γνωμοδοτήσεις αυτές. Μόνο αν από την γενική ή και ρητή ακόμη αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο η αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπ όψιν κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται αναιρετικός λόγος (ΑΠ 91/2019, ΑΠ 151/2017, ΑΠ 145/2015, ΑΠ 224/2015, ΑΠ 1294/2014, ΑΠ 1106/2019)