Α. Τραπεζική επιταγή ευκολίας υφίσταται, όταν χωρίς την ύπαρξη ορισμένης έννομης σχέσης, ή οικονομικού ανταλλάγματος, αλλά απλώς και μόνο για την εξυπηρέτηση του λήπτη της επιταγής, ή και του κομιστή της, εκδίδεται επιταγή, ώστε να φανεί αυτός ως φερέγγυος για να δανειστεί το ποσό της επιταγής από τρίτο.

Β. Ο ισχυρισμός ότι η τραπεζική επιταγή είναι επιταγή ευκολίας αποτελεί ένσταση. Το περιεχόμενο της ένστασης είναι ότι ουδεμία έννομη σχέση υπήρξε μεταξύ του εκδότη και του λήπτη της επιταγής, που να δικαιολογεί την έκδοση αυτής και ότι πρόθεσή τους ήταν να μην δημιουργηθεί πραγματικός νομικός δεσμός μεταξύ τους (ΑΠ 735/2011).

Γ. Τα περιστατικά αυτά, σε άσκηση ανακοπής κατά το άρθρο 632 ΚΠολΔ από εκείνον σε βάρος του οποίου εκδόθηκε διαταγή πληρωμής βάσει της επιταγής, πρέπει να εκτίθενται στο σχετικό δικόγραφο και ακολούθως να αποδεικνύονται από αυτόν, άλλως ο λόγος ανακοπής είναι αόριστος (ΑΠ 298/2010, ΑΠ 662/2010).

Σημείωση

Οι εγκύκλιοι και οδηγίες, που εκδίδουν οι τράπεζες με τις οποίες παρέχονται οδηγίες για τον έλεγχο των επιταγών που προσκομίζονται ως κάλυμμα, δεν αίρουν την ευθύνη του εκδότη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του από την έκδοση της επιταγής, ούτε καθιστά την συμπεριφορά της τράπεζας κακόπιστη, καθώς από αυτή δεν συνάγεται ούτε γνώση των ενστάσεων κατά του λήπτη της επιταγής, ούτε ότι η ενέργεια γίνεται προς βλάβη του λήπτη κατά το χρόνο κτήσης.