Α. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 9 ΓΟΚ και 10 παρ. 9 και 10 του Κ. Κανονισμού 3046/304/1989 και 49977/3068/1989 αποφάσεις του Υπ. Δημοσίων Έργων, απαγορεύεται η διάνοιξη ανοιγμάτων στους μεσότοιχους και στους εξωτερικούς τοίχους του κτηρίου, οι οποίοι ανεγείρονται σε επαφή με το κοινό όριο ιδιοκτησιών.

Β. Τα ανοίγματα που αντιβαίνουν στην απαγόρευση αυτή δεν κλείνονται με απόφαση της διοικήσεως, αλλά ύστερα από δικαστική απόφαση που εκτελείται σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΠολΔ, θεμελιώνουν δε αγωγή ενοχικού χαρακτήρα.

Γ. Η αγωγή αυτή διαφέρει από την αρνητική αγωγή του άρθρου 1108 ΑΚ ως προς την ιστορική αιτία, την νομιμοποίηση και το αίτημα, γιατί η στηριζόμενη στις παραπάνω πολεοδομικές διατάξεις αυτοτελής ενοχική αγωγή θεμελιώνεται απλώς και μόνο στο γεγονός της ύπαρξης ανοιγμάτων στον μεσότοιχο, ή στον τοίχο του οικοδομήματος, που εφάπτεται στο όριο γειτονικού ακινήτου, έστω και αν καμιά βλαπτική επενέργεια (διατάραξη) δεν προκαλείται από τα ανοίγματα αυτά στην ιδιοκτησία του βλαπτομένου κυρίου. Στρέφεται δε κατά του εκάστοτε κυρίου του βλάπτοντος οικοδομήματος, έστω και αν δεν είναι εκείνος που κατασκεύασε τα ανοίγματα, με αίτημα που περιορίζεται στο κλείσιμο των ανοιγμάτων (ΑΠ 399/2006, ΕφΠειρ 373/2010).