Σύμφωνα με το άρθρο 985 ΑΚ «Ο νομέας έχει δικαίωμα να αποκρούσει με τη βία κάθε διατάραξη ή απειλούμενη αποβολή από τη νομή. Ο νομέας κινητού από τον οποίο αφαιρέθηκε αυτό παράνομα έχει δικαίωμα να το ξαναπάρει με τη βία από το δράστη που συλλαμβάνεται ή καταδιώκεται επ' αυτοφώρω. Ο νομέας ακινήτου από τον οποίο αφαιρέθηκε αυτό παράνομα έχει δικαίωμα να το ξαναπάρει με τη βία αμέσως μετά την αποβολή».

Α. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι, το πρόσωπο από το οποίο αφαιρέθηκε η νομή ακινήτου ή κινητού πράγματος, έχει την δυνατότητα να την ανακτήσει αυτοδυνάμως. Τηρώντας το αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού μέτρο βίας, η χρησιμοποιούμενη βία δεν είναι παράνομη, γιατί αίρεται ο άδικος αυτής χαρακτήρας, δεν κολάζεται ποινικά, ούτε γεννά υποχρέωση αποζημίωσης (ΑΠ 1534/2010).

Β. Το δικαίωμα της αυτοδύναμης προστασίας της νομής προβλέπεται και από την διάταξη του άρθρου 20 ΠΚ, σύμφωνα με την οποία ο άδικος χαρακτήρας της πράξης αποκλείεται και όταν η πράξη αποτελεί ενάσκηση δικαιώματος. Στην περίπτωση ενάσκησης δικαιώματος εντάσσεται η αυτοδύναμη προστασία της νομής.

Σημείωση

Η από τον νομέα χρήση βίας, πρέπει να γίνει μέσα στα όρια και με τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, ώστε η χρήση βίας να μη καταστεί παράνομη. Γίνεται δεκτό ότι η χρήση βίας επιτρέπεται, όταν πρόκειται για αυτόφωρη πράξη (άρθρο 242 ΚΠΔ) δηλαδή κατά την αφαίρεση του πράγματος, ή αμέσως μετά από αυτή και εφ όσον ο προσβολέας καταδιώκεται, δηλαδή μέσα στο αντικειμενικά αναγκαίο χρονικό διάστημα. Είναι ζήτημα πραγματικό αν η ανάκτηση της νομής με χρήση βίας έγινε αμέσως μετά την αποβολή. Αφετηρία, αποτελεί το χρονικό σημείο κατά το οποίο ο νομέας πληροφορήθηκε την αποβολή και όχι εκείνο της αποβολής, γιατί διαφορετικά στην περίπτωση αυτή το δικαίωμα αποκατάστασης της νομής, κατ ουσίαν, θα ματαιωνόταν. Ακόμη, πρέπει η προσπάθεια αποκαταστάσεως της νομής να μην υπερβαίνει το προς αποτροπή του κινδύνου απαιτούμενο μέτρο (ΕφΑθ 1815/1986). Αν η χρήση βίας έγινε εκτός των χρονικών πλαισίων του δικαιώματος αποκαταστάσεως της νομής, δεν αποτελεί περίπτωση νόμιμης αυτοδικίας, αλλά συνιστά άσκηση αυθαίρετα αξίωσης, που τιμωρείται από τον νόμο.