Α. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 974, 1033, 1041, 1042, 1043 και 1044 ΑΚ προκύπτει ότι η κτήση κυριότητας ακινήτου με τακτική χρησικτησία προϋποθέτει

α) Άσκηση νομής, δηλαδή διενέργεια υλικών, εμφανών και συνεχών πράξεων, όπως η καλλιέργεια αγροτεμαχίου, η επίβλεψη, η ανοικοδόμηση επ' αυτού κτίσματος, η επιμέλεια του καθαρισμού του, που εκδηλώνουν την βούληση εξουσιάσεως του νομέα επί του ακινήτου.

β) Νόμιμο τίτλο, δηλαδή νομικό γεγονός κατάλληλο να προσπορίσει κυριότητα στον αποκτώντα.

Νόμιμο τίτλο αποτελεί η πώληση, εφ όσον έγινε με συμβολαιογραφικό έγγραφο νομίμως μεταγεγραμμένο, ανεξαρτήτως αν ο πωλητής ήταν ή όχι κύριος του πωληθέντος ακινήτου.

Νόμιμο τίτλο αποτελεί η κληρονομιά υπό την προϋπόθεση ότι μεταγράφηκε η περί αποδοχής δήλωση εφ' όσον με αυτή περιέρχεται στον κληρονόμο ακίνητο της κληρονομίας (ΑΠ 366/2015).

γ) Νομή του πράγματος επί μια δεκαετία.

Ο χρόνος αρχίζει να τρέχει από την μεταγραφή του τίτλου και συμπληρώνεται με την παρέλευση της αντίστοιχης ημερομηνίας του τελευταίου έτους (άρθρα 241 παρ.1, 243 παρ.3 Α.Κ., 144 και 145 παρ.1 ΚΠολΔ).

Ο χρόνος δεν αρχίζει να τρέχει πριν από την ημέρα της μεταγραφής του τίτλου, εκτός αν ο νόμος αναγνωρίζει αναδρομικότητα της μεταγραφής, όπως στην περίπτωση αποδοχής κληρονομιάς (άρθρο 1199 ΑΚ), οπότε η μεταγενέστερη μεταγραφή δεν εμποδίζει την χρησικτησία, παρ ότι έλειπε κατά το χρόνο κτήσης της νομής. Η αναδρομική αυτή ενέργεια της μεταγραφής καθιερώνεται μόνο για τον αληθή κληρονόμο (ΑΠ  483/2014).

δ) Πράγμα δεκτικό χρησικτησίας

ε) Καλή πίστη

Πρέπει να υπάρχει κατά την κτήση της νομής, την οποία συνιστά η πεποίθηση του νομέα, η οποία δεν οφείλεται σε βαριά αμέλεια, ότι απέκτησε την κυριότητα κατά νόμιμο τρόπο και η οποία πρέπει να συνδέεται με το νόμιμο τίτλο, λ.χ. ο αγοραστής ακινήτου, να έχει την πεποίθηση ότι απέκτησε την κυριότητα με την πώληση και τη μεταγραφή του οικείου συμβολαίου (Α.Π. 961/2010, (ΑΠ 40/2014). Την συνδρομή της καλής πίστης συνάγει ο δικαστής συμπερασματικώς από τα περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα (ΑΠ 1255/2004, ΑΠ 1291/2011,  ΑΠ 569/2016)

Β. Κατά την διάταξη του άρθρου 1043 παρ. 1 ΑΚ προς χρησικτησία αρκεί και νομιζόμενος τίτλος, εφ όσον δικαιολογείται καλή πίστη του νομέα.

α) Νομιζόμενος είναι ο τίτλος, ο οποίος, κατά την πεποίθηση του νομέα, που δεν οφείλεται σε βαριά αμέλεια, υπολαμβάνεται από αυτόν ότι υπάρχει, ενώ πράγματι δεν υπήρξε καθόλου. Δεν αρκεί συνεπώς μόνη η πεποίθηση του νομέα ότι απέκτησε την κυριότητα, αλλά προσάπτεται και η καλή πίστη που αφορά τον τίτλο, δηλαδή η πεποίθηση στη συγκεκριμένη περίπτωση για την ύπαρξη του τίτλου.

β) Νομιζόμενος τίτλος υπάρχει και όταν ο αγοραστής, κατά την εφαρμογή του τίτλου του, από συγγνωστή πλάνη, υπολαμβάνει ότι ο τίτλος του καταλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη από αυτή που του πωλήθηκε, ή συνεχόμενο ακίνητο ( ΑΠ 94/2013,ΑΠ 164/2014).

γ) Νομιζόμενος τίτλος υπάρχει στην περίπτωση της δήλωσης περί αποδοχής της κληρονομίας, αν ο κληρονόμος καταλάβει το πράγμα, νομίζοντας καλόπιστα ότι ανήκει στην κληρονομιά, ή καταλάβει αυτό νομίζοντας ότι είναι κληρονόμος (ΑΠ  483/2014).

Γ. Εκείνος που υποστηρίζει ότι απέκτησε την κυριότητα με βάση νομιζόμενο τίτλο, οφείλει να επικαλεστεί και αποδείξει τα στοιχεία που τον θεμελιώνουν, διότι η έρευνα του ζητήματος αυτού δεν ανήκει στην αυτεπάγγελτη ενέργεια του δικαστηρίου (ΑΠ 164/2014).