Από τις διατάξεις των άρθρων 1000, 1001 ΑΚ προκύπτει ότι στην έννοια της κυριότητας πάνω σε ακίνητο περιλαμβάνεται κάθε εξουσία μη ειδικώς, από τον νόμο, ή από δικαίωμα τρίτου, αποκλειομένη (ΑΠ 1855/1984). Η εξουσία όμως του κυρίου περιορίζεται με τους νομίμους περιορισμούς, που επιβάλλονται από το ιδιωτικό γειτονικό δίκαιο και αποτελούν, κυρίως ειπείν, προσδιοριστικούς του περιεχομένου της κυριότητας όρους.

Από την διάταξη του άρθρου 1006 ΑΚ συνάγεται ότι, αν, υπάρχει κίνδυνος να πέσει ολικά ή μερικά οικοδομή, ή άλλο έργο και από την πτώση απειλείται βλάβη στο γειτονικό ακίνητο, ο κύριος του γειτονικού ακινήτου έχει δικαίωμα να απαιτήσει από αυτόν, που ευθύνεται σε αποζημίωση κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα προς αποτροπή του κινδύνου.

Είναι δυνατή η λήψη ασφαλιστικών μέτρων προς αποτροπή της κατάπτωσης του κτίσματος (ΕιρΠειρ 257/2004).