Α. Κατά το άρθρο 5 εδ. βʼ και γʼ του Ν. 3741/1929, κοινά βάρη στα οποία υποχρεούνται να συνεισφέρουν όλοι οι συνιδιοκτήτες, θεωρούνται, οι δαπάνες συντήρησης, επισκευής, οι δαπάνες αντικατάστασης και λειτουργίας των κοινών μερών της πολυκατοικίας. Δαπάνη συντήρησης θεωρείται κάθε δαπάνη αναγκαία κατά την κοινή πείρα για την αποφυγή βλάβης, ή χειροτέρευσης του πράγματος και διατήρησης του κατάλληλου για την εκπλήρωση του σκοπού του. Δαπάνη επισκευής θεωρείται κάθε δαπάνη αναγκαία για την διόρθωση βλάβης, φθοράς ή χειροτέρευσης του πράγματος, συνεπεία της συνήθους χρήσης ή της παρόδου του χρόνου ή από άλλη αιτία.

Β. Οι ανωτέρω δαπάνες, μπορούν να γίνουν, είτε από νόμιμα διορισμένο διαχειριστή, είτε από έναν ή περισσότερους συνιδιοκτήτες και μάλιστα χωρίς απόφαση της γενικής συνέλευσης, όταν είναι αναγκαίες για τη διατήρηση της κοινής οικοδομής κατάλληλης για την εκπλήρωση του προορισμού της και για την αποτροπή άμεσου κινδύνου καταστροφής ή βλάβης των κοινών μερών και εγκαταστάσεων.

Γ. Η αξίωση του συνιδιοκτήτη που ενήργησε τις αναγκαίες δαπάνες, να τις αναζητήσει από τους υπόλοιπους, κατά την αναλογία που βαρύνει τον καθένα, έχει νομικά έρεισμα τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 5 ν. 3741/1929, από τις οποίες απορρέει ευθέως η αμοιβαία αξίωση καταβολής, γιατί οι διατάξεις αυτές είναι ειδικές και κατισχύουν των διατάξεων του κοινού δικαίου (ΕφΑθ 7461/2003, ΕφΑθ 5975/2010).