Α. Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 ν. 1406/1983 διοικητικές συμβάσεις, που υπάγονται στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, είναι εκείνες στις οποίες ένα τουλάχιστον από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Δημόσιο, ή ΝΠΔΔ και έχουν αντικείμενο σχετικό με την λειτουργία δημοσίας υπηρεσίας, ή εξυπηρετούν δημόσιο σκοπό, η δε κατάρτιση και εκτέλεσή τους διέπεται έστω και εν μέρει από κανόνες ιδιωτικού δικαίου, ή περιέχουν νομίμους όρους που εξασφαλίζουν υπέρ του συμβαλλόμενου Δημοσίου, ή ΝΠΔΔ, δυνατότητες μονομερούς επέμβασης, ή εξαιρετικό συμβατικό καθεστώς.

Β. Συμβάσεις που δεν συγκεντρώνουν τα γνωρίσματα αυτά είναι ιδιωτικές και οι διαφορές από αυτές υπάγονται στα πολιτικά δικαστήρια

Γ. Δεν είναι διοικητικές διαφορές ουσίας, αλλά ιδιωτικές, εκείνες που αναφύονται από συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου, οι οποίες συνάπτονται μεν με το Δημόσιο, ή ΝΠΔΔ, ανήκουν όμως από τη φύση τους στο ιδιωτικό δίκαιο και ρυθμίζονται από αυτό, εφ όσον δεν υπάγονται σε εξαιρετικό νομοθετικό καθεστώς (ΑΠ 872/2015).

Δ. Οι διαφορές που αφορούν τις αποδοχές των μισθωτών, που συνδέονται με το Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και τα Ν.Π.Δ.Δ. με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, ακόμη και αν γενεσιουργός λόγος αυτών είναι εκτελεστές πράξεις των διοικητικών αρχών (ΑΕΔ 3/2004, ΟλΑΠ 7/2011, ΑΕΔ 3/2004, ΟλΑΠ 7/2011, ΣτΕ 2137/2011, ΑΠ 743/2015).