Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 822, 823, 827, 829, 830, 330, 333 και 335 ΑΚ με την σύμβαση της παρακαταθήκης ο ένας από τους συμβαλλομένους (θεματοφύλακας) παραλαμβάνει από τον άλλο (παρακαταθέτη) κινητό πράγμα με την υποχρέωση να το φυλάει και να του το αποδώσει, όταν το ζητήσει, στον τόπο που έχει συμφωνηθεί.

Α. Αν ο θεματοφύλακας δεν είναι σε θέση να παραδώσει αυτούσιο το πράγμα που παρέλαβε για φύλαξη, έχει, κατά την γενική διάταξη του άρθρου 335 ΑΚ, την υποχρέωση να αποζημιώσει τον παρακαταθέτη, καταβάλλοντας την αξία του πράγματος, επερχομένης αλλοιώσεως του αντικειμένου της ενοχής, χωρίς να αποκλείεται και η υποχρέωση του προς αποζημίωση του παρακαταθέτη και για κάθε άλλη ζημία που ενδεχομένως υπέστη.

Β. Αν ο παρακαταθέτης ζητεί αποζημίωση για το λόγο ότι ο θεματοφύλακας δεν είναι σε θέση να του αποδώσει αυτούσιο το πράγμα, για τη θεμελίωση της αγωγής του πρέπει να επικαλεσθεί και, σε περίπτωση αμφισβήτησης, να αποδείξει τη σύμβαση παρακαταθήκης και την αξία του πράγματος, όχι όμως και την υπαιτιότητα του θεματοφύλακα για την αδυναμία του προς αυτούσια απόδοση του πράγματος. Ο θεματοφύλακας  για να απαλλαγεί της σχετικής υποχρεώσεως του προς αποζημίωση, πρέπει να επικαλεσθεί και να αποδείξει ότι συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 336 ΑΚ, ότι δηλαδή η αδυναμία απόδοσης του πράγματος οφείλεται σε γεγονός για το οποίο αυτός δεν έχει ευθύνη. Την ίδια ως άνω ευθύνη έχει ο θεματοφύλακας και στην περίπτωση κατά την οποία τρίτος μετήλθε αξιόποινη πράξη και συνεπεία αυτής πέτυχε να ιδιοποιηθεί το κατατεθέν πράγμα

Γ. Αν οφείλεται αμοιβή 

Αν για την φύλαξη του πράγματος συμφωνήθηκε αμοιβή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 330, 332, 822, 823 ΑΚ ο θεματοφύλακας ευθύνεται για κάθε πταίσμα του ιδίου αλλά και των προσώπων που χρησιμοποιεί για την εκπλήρωση της παροχής. Αποκλεισμός της ευθύνης αυτής για πταίσμα του οφειλόμενο σε δόλο ή βαρεία αμέλεια του με συμφωνία από πριν δεν επιτρέπεται και η σχετική συμφωνία είναι άκυρη (άρθρο 332 εδ. α ΑΚ). Περίπτωση ευθύνης του θεματοφύλακα για αθέτηση της υποχρέωσης του για φύλαξη από βαρεία αμέλεια του, συντρέχει κάθε φορά που η αθέτηση της υποχρέωσής του αυτής συνιστά εκτροπή ιδιαίτερα μεγάλη ή ασυνήθιστα σοβαρή της απαιτούμενης από τους κανόνες των συναλλαγών επιμέλειας (ΑΠ 92/2005, 189/2002, 1346/1989).

Δ. Αν δεν οφείλεται αμοιβή

Αν δεν οφείλεται αμοιβή για την φύλαξη, ο θεματοφύλακας ευθύνεται μεν κατ΄ αρχήν και για ελαφρά αμέλεια, δύναται όμως να απαλλαγεί της ευθύνης για αποζημίωση όχι μόνον όταν αποδείξει το μείζον, ότι δηλαδή η μη εκπλήρωση της υποχρέωσής του προς απόδοση του πράγματος οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη αυτός ή τα πρόσωπα για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται σαν δικό του, αλλά και όταν ισχυρισθεί και αποδείξει απλώς ότι κατέβαλε την επιμέλεια που καταβάλλει στις δικές του υποθέσεις, ότι, δηλαδή, στις δικές του όμοιες υποθέσεις φύλαξης κινητών δεν είναι επιμελέστερος, με την επιφύλαξη από την ΑΚ 333, κατά την οποία όποιος ευθύνεται με μέτρο μόνο την επιμέλεια που δείχνει συνήθως στις δικές του υποθέσεις δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη για βαριά αμέλεια. Το μειωμένο μέτρο ευθύνης του θεματοφύλακα ισχύει και στην περίπτωση που χρησιμοποιεί βοηθό εκπλήρωσης και δεν πρέπει να συγχέεται το μειωμένο αυτό μέτρο ευθύνης του οφειλέτη με το ζήτημα του μέτρου ευθύνης του βοηθού εκπλήρωση, αφού ο τελευταίος, εφόσον δεν συνδέεται συμβατικώς με τον παρακαταθέτη, ευθύνεται βάσει της ΑΚ 914 για κάθε είδος πταίσματος.

Σημείωση 1

Αν ο παρακαταθέτης είναι και κύριος του πράγματος, που δίδεται για παρακαταθήκη και ο θεματοφύλακας, από αμέλεια, βλάψει το πράγμα, που παρακατατέθηκε, ή απωλέσει τούτο, τότε η ευθύνη του θεμελιώνεται και στο άρθρο 914 ΑΚ, δηλ. πρόκειται περί συρροής αξιώσεων ( ΑΠ 1964/2013)

Σημείωση 2

Για να απαλλαγεί από την ευθύνη του, επί αδυναμίας παροχής, ο θεματοφύλακας πρέπει να αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν έχει ευθύνη αυτός ή τα πρόσωπα, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται όπως για δικό του πταίσμα, κατά τις προαναφερόμενες διαβαθμίσεις (ΑΠ 1024/2010). ΑΠ 505/2016

Σημείωση 3

Κατά την ΑΚ 824 εδ. β, ο θεματοφύλακας δεν έχει δικαίωμα να καταθέσει το πράγμα σε τρίτο, εκτός αν εξουσιοδοτήθηκε για αυτό από τον παρακαταθέτη, ή αν εξαναγκάστηκε από τις περιστάσεις, ή αν συνηθίζεται η περαιτέρω κατάθεση. Κατ άρθρο δε 825 εδ. α ΑΚ, ο θεματοφύλακας, που κατέθεσε το πράγμα σε τρίτον, ευθύνεται, αν το έκανε χωρίς δικαίωμα για κάθε πταίσμα του τρίτου. Αν έκανε την κατάθεση έχοντας το σχετικό δικαίωμα ευθύνεται για πταίσμα περί την εκλογή του τρίτου.