Στη σύμβαση παρακαταθήκης του άρθρου 822 ΑΚ βασική και κύρια υποχρέωση του θεματοφύλακα είναι η φύλαξη του παραδιδόμενου σε αυτόν κινητού πράγματος σε κατάλληλο προς τούτο χώρο μέχρι την απόδοσή του στον παρακαταθέτη, ενώ στη σύμβαση μίσθωσης πράγματος του άρθρου 574 ΑΚ η βασική υποχρέωση του εκμισθωτή είναι η παραχώρηση της χρήσης του πράγματος κινητού ή ακινήτου, του οποίου η κατοχή περιέρχεται στο μισθωτή, χωρίς κατ' αρχήν υποχρέωση φύλαξής του (ΑΠ 1334/2019).

Από τις παραπάνω διατάξεις,  σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 361, 330-336 ΑΚ, συνάγεται ότι η σύμβαση παρακαταθήκης μπορεί κατʼ αρχήν να καταρτίζεται και στα πλαίσια άλλης ρυθμισμένης σύμβασης, οπότε για την μικτή αυτή σύμβαση, εάν μεν κάθε παροχή, ανεξάρτητα από τον τύπο στον οποίο ανήκει, είναι της αυτής σπουδαιότητας για τους συμβαλλόμενους, θα εφαρμοσθούν για τον τύπο καθεμίας οι ισχύοντες κανόνες, εάν δε η μία από τις δύο είναι απλώς παρακολουθηματική της άλλης και οι εξ αυτής υποχρεώσεις, είτε ανήκουν στις συνήθεις υποχρεώσεις από την κύρια σύμβαση, είτε είναι παρακολουθηματικές της κυρίας σύμβασης, για την κυρία σύμβαση οι εφαρμοστέες διατάξεις είναι κρίσιμες για την όλη σύμβαση. Αναλόγως εφαρμόζονται οι διατάξεις  για την σύμβαση  παρακαταθήκης του άρθρου 822 ΑΚ, ή της μίσθωσης πράγματος του άρθρου 574 ΑΚ (ΑΠ 1334/2019, ΑΠ 504/2016).

Σημείωση

Στην περίπτωση που ο σταθμός αυτοκινήτων διευθύνεται από τον επιχειρηματία ή υπάλληλο αυτού, υπάρχουν χωρισμένοι με διαγραμμίσεις επιμέρους χώροι (θέσεις) σταθμεύσεως και συμφωνείται ότι ο κάτοχος του οχήματος θα σταθμεύει τούτο σε συγκεριμένη (αριθμημένη) θέση, ή σε μια από τις υπάρχουσες θέσεις, θα ασφαλίζει (κλειδώνει) το όχημά του και θα παραλαμβάνει μαζί του τα κλειδιά αυτού και ότι μετά από ορισμένη ώρα θα ασφαλίζει και την θύρα της εισόδου του σταθμού, της οποίας θα έχει κλειδί, η σχετική σύμβαση είναι σύμβαση μίσθωσης πράγματος, δηλαδή του χώρου σταθμεύσεως του οχήματος (ΕφΑθ 1345/1987).