Σύμφωνα με τα άρθρα 3, 167, 174, 180, 200, 281, 288, 361, 648, 649, 669, 672 ΑΚ, 68, 70 ΚΠολΔ, η σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου λήγει, με την πάροδο ορισμένου χρονικού σημείου, χωρίς να απαιτείται καταγγελία, ή προειδοποίηση (ΑΠ 222/2021).

Εάν όμως μετά τη λήξη της ο εργαζόμενος συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του, η σύμβαση θεωρείται ότι ανανεώθηκε για αόριστο χρόνο, οπότε σε περίπτωση απόλυσης πρέπει να τηρηθούν οι νόμιμες προϋποθέσεις (έγγραφο, αποζημίωση).
Όταν πρόκειται για αλλεπάλληλες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, χωρίς οι συνεχείς ανανεώσεις να δικαιολογούνται εκ των πραγμάτων, αλλά έγιναν με σκοπό να αποφύγει ο εργοδότης την καταβολή αποζημίωσης, σε περίπτωση απόλυσης θεωρείται ότι πρόκειται για ενιαία σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου επί της οποίας δεν είναι δυνατή η απόλυση χωρίς έγγραφη καταγγελία και καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης.

Σημείωση 1

Ορισμένου χρόνου είναι και η σύμβαση, όταν από τον Οργανισμό Προσωπικού του εργοδότη προβλέπεται η αυτοδίκαιη αποχώρηση, ή απόλυση, του εργαζομένου από την υπηρεσία, μετά την συμπλήρωση προκαθορισμένου χρόνου (ορίου ηλικίας, πραγματικής και συντάξιμης υπηρεσίας), χωρίς να αναγνωρίζεται στον εργοδότη το δικαίωμα της ελεύθερης καταγγελίας, οποτεδήποτε (ΑΠ 222/2021).

Σημείωση 2

Σύμφωνα με το άρθρο 672 ΑΚ, την σύμβαση ορισμένου χρόνου μπορεί, πάντοτε, τα μέρη να καταγγείλουν, εκτάκτως, οποτεδήποτε, για σπουδαίο λόγο, χωρίς την τήρηση προθεσμίας (βλ. ανάρτηση «Καταγγελία εργασίας ορισμένου χρόνου»).