Η χορήγηση κυρίου ονόματος και επωνύμου στο τέκνο αποτελεί περιεχόμενο του ευρύτερου λειτουργικού δικαιώματος της γονικής μέριμνας, είναι δε ανεξάρτητο από το επιμέρους δικαίωμα της επιμέλειας, που αποτελεί περιεχόμενο της γονικής μέριμνας (άρθρα 1510 επ. ΑΚ, ν. 1438/1984 περί ληξιαρχικών πράξεων).

Α. Το επώνυμο του τέκνου προσδίνεται, με κοινή αμετάκλητη δήλωση αμφοτέρων των γονέων, πριν τον γάμο τους, είτε στον λειτουργό ενώπιον του οποίου θα τελεσθεί ο γάμος, είτε σε συμβολαιογράφο. Το επώνυμο μπορεί να είναι, είτε το επώνυμο ενός γονέα, είτε συνδυασμός των επωνύμων και των δύο γονέων. Το επώνυμο δεν μπορεί περιλαμβάνει περισσότερα από δύο επώνυμα. Αν οι γονείς παραλείψουν να δηλώσουν το επώνυμο των τέκνων τους, τα τέκνα λαμβάνουν το επώνυμο του πατέρα τους (ΑΚ 1505).

Β. Το κύριο όνομα του τέκνου προσδίνεται, είτε είναι βαπτισμένο, είτε είναι αβάπτιστο, με κοινή δήλωση των γονέων στον αρμόδιο Ληξίαρχο. Η δήλωση μπορεί να υποβληθεί από τον ένα γονέα, απαιτείται, όμως, έγγραφη εξουσιοδότηση του άλλου γονέα, θεωρημένη για το γνήσιο της υπογραφής (ν. 1438/1984 περί ληξιαρχικών πράξεων).

Γ. Η αλλαγή του επωνύμου του τέκνου, κατ αρχήν, δεν επιτρέπεται. Κατ εξαίρεση επιτρέπεται, αφού προηγουμένως με τελεσίδικη δικαστική απόφαση από αρμόδιο δικαστήριο ακυρωθεί η δήλωση των γονέων περί προσδιορισμού του επωνύμου του τέκνου (ΑΚ 140, 147, 150). Στην συνέχεια οι γονείς πρέπει, με κοινή δήλωσή τους ενώπιον συμβολαιογράφου, να προσδώσουν νέο επώνυμο στο τέκνο, το οποίο στην συνέχεια καταχωρείται από τον ληξίαρχο στην ληξιαρχική πράξη γέννησης του τέκνου.

Δ. Η αλλαγή του κύριου ονόματος, επειδή δεν προσκρούει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, ούτε στο μυστήριο του βαπτίσματος, επιτρέπεται, εφ όσον υπάρχει σπουδαίος λόγος, με τελεσίδικη δικαστική απόφαση από αρμόδιο δικαστήριο, αφού προηγουμένως ο δικαστής εκτιμήσει επαρκή τον σπουδαίο λόγο, η οποία (δικαστική απόφαση) στην συνέχεια καταχωρείται από τον ληξίαρχο στην ληξιαρχική πράξη γέννησης του τέκνου.

Ε. Η συναίνεση και των δύο γονέων για την πρόσδοση του κυρίου ονόματος στο τέκνο είναι απαραίτητη ακόμα και αν η γονική μέριμνα, ή, η επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου, έχει ανατεθεί με δικαστική απόφαση στον ένα γονέα. Σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων για το κύριο όνομα του τέκνου, είτε εντός γάμου είτε σε διάσταση, είτε διαζευγμένοι, αποφασίζει το δικαστήριο, κατόπιν άσκησης αγωγής στο αρμόδιο δικαστήριο, είτε από τον ένα γονέα, ή τον άλλον, είτε και από τους δύο μαζί.

ΣΤ. Αίτημα της αγωγής μπορεί να αποτελεί ακόμη και η άρση δοθέντος ήδη ονόματος στο τέκνο.

Ζ. Το δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τα αιτήματα, ή την γνώμη των γονέων, ούτε από το γεγονός ότι το ανήλικο είναι ήδη βαπτισμένο, γιατί, ως ελέχθη, η ονοματοδοσία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του μυστηρίου του βαπτίσματος, ώστε να απαγορεύεται η μεταβολή του. Το δικαστήριο αποφασίζει με γνώμονα πρωτίστως το συμφέρον του τέκνου, αναζητεί δε την περισσότερο ανταποκρινόμενη στο συμφέρον του τέκνου λύση και μπορεί, εφ όσον αυτό επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου, να μην αποδεχθεί κανένα από τα αντιθέτως προτεινόμενα από τους διαδίκους γονείς κύρια ονόματα και να επιλέξει άλλο όνομα μη προτεινόμενο από κανένα από τους γονείς, ή και συνδυασμό ονομάτων από τα αντιθέτως προτεινόμενα από τους γονείς, ή και από μη προτεινόμενα από αυτούς.