Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1390 εδ. α, 1485, 1486,1489 παρ. 2 και 1493 ΑΚ προκύπτει ότι και οι δύο γονείς του ανηλίκου τέκνου, που δεν μπορεί να διατραφεί από τους δικούς του πόρους, είναι υποχρεωμένοι να διατρέφουν αυτό, καθένας ανάλογα με την οικονομική του δυνατότητα.

Α. Το μέτρο της διατροφής του ανηλίκου τέκνου καθορίζεται από τις ανάγκες του, όπως αυτές προσδιορίζονται από την διάταξη του άρθρου 1493 ΑΚ. Για τον καθορισμό των αναγκών του δικαιούχου της διατροφής λαμβάνεται υπ όψιν η ηλικία, η υγεία, το επάγγελμα, τυχόν ειδικές ανάγκες λόγω εκπαίδευσης, ή από άλλη αιτία, οι κοινωνικές υποχρεώσεις και οι συνθήκες της οικογενειακής ζωής, με την έννοια ότι το υπερβολικό ή το κανονικό ορισμένων δαπανών θα κριθεί από την οικονομική κατάσταση και την κοινωνική θέση των υποχρέων για διατροφή.

Β. Αν το τέκνο που δικαιούται σε διατροφή στραφεί μόνο κατά του ενός γονέα του, δικαιούται ο τελευταίος να επικαλεστεί ότι και ο άλλος έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του τέκνου. Ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί ένσταση (1489 παρ. 2 ΑΚ) καταλυτική εν μέρει της αγωγής του τέκνου και, αν αποδειχθεί, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγομένου γονέα κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα του άλλου.

Γ. Κατά την διάταξη του άρθρου 1487 ΑΚ ο γονέας δεν μπορεί να προτείνει κατά του ανηλίκου τέκνου την ένσταση διακινδυνεύσεως της δικής του διατροφής, εκτός αν ισχυρίζεται ταυτόχρονα ότι ο ανήλικος μπορεί να στραφεί εναντίον άλλου υποχρέου σε διατροφή του, ή ότι μπορεί να διατραφεί από την περιουσία του. Αν όμως πρόκειται για τον άλλο γονέα δεν προβάλλεται η ένσταση αυτή αλλά η παραπάνω από το άρθρο 1489 παρ. 2 ΑΚ.

Σημείωση 1

Ως οικονομικές δυνατότητες των γονέων νοούνται όχι μόνο εκείνες που πηγάζουν από την περιουσία, έστω κι αν είναι απρόσοδες, ή τους πόρους τους, αλλά οι εν γένει δυνάμεις τους και προφανώς η ικανότητα για την δημιουργία πόρων με την ανάλογη εργασία.

Σημείωση 2

Εκείνος από τους γονείς που έχει την επιμέλεια του τέκνου μπορεί να συνυπολογίσει καθετί που συνδέεται με πραγματική διάθεση χρημάτων για τις ανάγκες των τέκνων, αλλά και άλλες παροχές σε είδος που απορρέουν από την συνοίκηση, η αποτίμηση των οποίων θα συνυπολογιστεί στην υποχρέωσή του για διατροφή (ΜονΠρΠειρ  55/2016).

Σημείωση 3

Εναντίον της καλής πίστεως του άρθρου 281 ΑΚ, ενεργεί ο γονέας όταν με το σκοπό ματαιώσεως, ολικά ή μερικά, της υποχρεώσεώς του για την καταβολή διατροφής στο ανήλικο τέκνο του αποφεύγει να εκμεταλλευτεί την περιουσία του. Στις περιπτώσεις αυτές, το εισόδημα που εναντίον της καλής πίστεως απέφυγε να αποκτήσει ο γονέας συνυπολογίζεται για τον προσδιορισμό του ποσού της διατροφής του τέκνου του, γιατί στις οικονομικές δυνάμεις του γονέα, κατ` αναλογία των οποίων αυτός υποχρεούται σε διατροφή, περιλαμβάνονται και τα εισοδήματα που απέφυγε να αποκτήσει (ΑΠ 1507/2001, ΕφΠειρ 951/2004, ΜονΠρΠειρ  55/2016).