Από τις διατάξεις των άρθρων 1718, 1721 παρ. 1 εδ. α και 180 ΑΚ προκύπτει ότι, για το κύρος της ιδιόγραφης διαθήκης είναι υποχρεωτική η τήρηση συγκεκριμένου τύπου, δηλαδή να γραφεί ολόκληρη, χρονολογηθεί και υπογραφεί με το χέρι του διαθέτη. Διαφορετικά, δηλαδή με άλλο χέρι, είναι άκυρη. Ως άκυρη η ιδιόγραφη διαθήκη δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Την ακυρότητα μπορεί να προτείνει καθένας που έχει έννομο συμφέρον.  

Α. Η υπογραφή τίθεται με ποινή ακυρότητας στο τέλος της διαθήκης. Η υπογραφή, που τίθεται στην αρχή, ή στο μέσο του περιεχόμενου της, δεν είναι σύμφωνη προς τους όρους του νόμου και έχει ως συνέπεια να είναι άκυρη ολόκληρη η διαθήκη. Αν η διαθήκη είναι πολυσέλιδη αρκεί η υπογραφή του τελευταίου φύλου, εφ όσον βέβαια το κείμενο είναι ενιαίο (ΑΠ 405/2018).

Β. Ψευδής, ή εσφαλμένη, χρονολογία δεν επάγεται μόνη της ακυρότητα της διαθήκης. Απλές προσθήκες σε περιθώριο, ή σε υστερόγραφο, υπογράφονται από τον διαθέτη, διαφορετικά θεωρούνται σαν να μην έχουν γραφεί. Διαγραφές, παρεγγραφές, ξύσματα, ή άλλα τέτοια εξωτερικά ελαττώματα, βεβαιώνονται από το δικαστήριο που δημοσίευσε την διαθήκη και μπορούν, κατά την κρίση του δικαστηρίου, να επιφέρουν ολικά ή μερικά την ακυρότητα της διαθήκης.

Γ. Ο επικαλούμενος την διαθήκη δεν αρκεί να αποδείξει την γνησιότητα της υπογραφής σε αυτή, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι και όλο το περιεχόμενο γράφτηκε ιδιοχείρως από το διαθέτη. Τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση της αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής για ακυρότητα της διαθήκης, λόγω της μη ιδιόχειρης γραφής και υπογραφής αυτής, όπου αρκεί μόνο η με την αγωγή αντιτασσόμενη γενική άρνηση του ενάγοντος κατά του προβαλλόμενου, από την διαθήκη, δικαιώματος του εναγομένου. Στην περίπτωση, δηλαδή, αυτή δεν είναι υποχρεωμένος ο ενάγων να αποδείξει την αναλήθεια των πραγματικών περιστατικών που στηρίζουν το δικαίωμα του εναγομένου, αλλά ο τελευταίος είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την αλήθεια των περιστατικών αυτών, δηλαδή την ιδιόχειρη από το διαθέτη γραφή και υπογραφή της διαθήκης (ΑΠ 453/2017). Αυτός που ζητά την δικαστική αναγνώριση της ακυρότητας της ιδιόγραφης διαθήκης, αρκεί να επικαλεστεί την έλλειψη κάποιου από τα παραπάνω ουσιώδη στοιχεία του κύρους της. Προσβολή της διαθήκης ως πλαστής δεν είναι αναγκαία, αφού αυτή είναι εξίσου άκυρη και όταν δεν είναι πλαστή, όπως συμβαίνει όταν γράφηκε από τρίτο με υπαγόρευση του διαθέτη, οπότε χωρίς να είναι πλαστή, είναι άκυρη.

Δ. Εφ όσον τρίτος δεν έγινε κληρονόμος με την άκυρη διαθήκη λείπει το αναγκαίο, κατ' άρθρο 70 ΚΠολΔ, έννομο συμφέρον για την αναγνώριση της ακυρότητας και η αγωγή είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη (ΑΠ 93/2011).

Ε. Η διαθήκη α) δημοσιεύεται, β) δημοσιεύεται και κηρύσσεται κυρία κατά την ίδια ημέρα, ή γ) κηρύσσεται κυρία σε άλλη ημέρα μετά την δημοσίευσή της.