Α. Σύμφωνα με το νέο άρθρο  1513 ΑΚ, ως τούτο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 7 του ν. 4800/2021, στην περίπτωση διαζυγίου οι δύο γονείς εξακολουθούν να ασκούν «από κοινού και εξίσου» την γονική μέριμνα.

Β. Η γονική μέριμνα δεν πρέπει να συγχέεται με την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου. Σύμφωνα με το άρθρο 1510 ΑΚ η γονική μέριμνα περιλαμβάνει α) την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου, β) την διοίκηση της περιουσίας του ανηλίκου και γ) την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση, ή δικαιοπραξία, ή δίκη, που αφορούν το πρόσωπό του, ή την περιουσία του. Ενώ η επιμέλεια του προσώπου του περιλαμβάνει σύμφωνα με το άρθρο  1518 ΑΚ α) την ανατροφή, β) την επίβλεψη, γ) την μόρφωση και την εκπαίδευσή του και δ) τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του (ΑΠ 317/2015).

Γ. Προβληματισμό προκαλεί η φράση «εξίσου» στην άσκηση της γονικής μέριμνας,  που είναι άγνωστη νομική έννοια στο οικογενειακό δίκαιο, σε σχέση με την φράση «από κοινού» που έχει πλήρως ερμηνευθεί νομολογιακά και σημαίνει «και  από τους δύο γονείς».

Δ. Το «εξίσου» προέρχεται από το «εξ ίσου», που είναι ποσοτικό επίρρημα και σημαίνει  σε ίσο, ίδιο βαθμό με τους άλλους, σε ίση ποσότητα, σε ίδιο ποσοστό. Η ερώτηση που γεννάται είναι σε τι αποσκοπεί η πρόσθεση στην «από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας» και του ποσοτικού στοιχείου.

Ε. Σύμφωνα με την επιστημονική έκθεση της Βουλής θα μπορούσε να σημαίνει «ισότιμα», υπό την έννοια ότι οι γονείς έχουν ισότιμη συμβολή στην άσκηση της γονικής μέριμνας. Πράγμα που όμως, δεν ευσταθεί γιατί αρκεί η φράση «από κοινού».

ΣΤ. Θα μπορούσε, κατά την επιστημονική έκθεση της Βουλής, να σημαίνει «ισόχρονη» άσκηση της γονικής μέριμνας, πράγμα που συμβαίνει.

Ζ. Αυτό σημαίνει, σε συνδυασμό και με τις νέες ρυθμίσεις περί της κατοικίας/διαμονής του ανηλίκου και της επικοινωνίας με αυτό, ότι ο νομοθέτης θέλησε, παρά τις πολλές αντιδράσεις κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου, την εισαγωγή της υποχρεωτικής ίσης χρονικής κατανομής της γονικής μέριμνας και της συνακόλουθης εναλλασσόμενης κατοικίας του ανήλικου τέκνου.

Η. Αυτό σε αντίθεση με την νομολογία των δικαστηρίων και δη του Αρείου Πάγου, που έχουν  κατ επανάληψη κρίνει (αμέσως ή εμμέσως) ότι η εναλλασσόμενη διαμονή του τέκνου, δεν εξυπηρετεί το συμφέρον του ανηλίκου, που επιτάσσει σταθερότητα και όχι μοίρασμα μεταξύ των ενηλίκων γονέων, καθ όσον αυτό θα αποβεί σε βάρος της ψυχοσυναισθηµατικής ισορροπίας του τέκνου (ΑΠ 121/2011, ΑΠ 174/2015, ΑΠ 1016/2019).

Η ρύθμιση έχει εφαρμογή από 16/9/2021.