Α. Από τις διατάξεις των άρθρων 1473 επ. ΑΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 140, 141, 142, 147,148, 154, 155 και 157 ΑΚ προκύπτει, ότι αν, η, κατά το άρθρο 1475 ΑΚ, δήλωση του άνδρα ως δικό του το τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο στην εκούσια αναγνώριση τέκνου, δεν συμφωνεί με την βούλησή του ως προς την πατρότητά του, γιατί είναι ελαττωματική από ουσιώδη πλάνη, ή παρασύρθηκε σε δήλωση βουλήσεως με απάτη, τότε ο άνδρας αυτός έχει το δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της εκούσιας αναγνώρισης τέκνου.

Β. Το δικαίωμα αυτό του άνδρα για ακύρωση της εκούσιας αναγνωρίσεως, λόγω ουσιώδους πλάνης, ή απάτης, περί της πατρότητάς του δεν αντιβαίνει στο άρθρο 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το νομικό καθεστώς των τέκνων που γεννήθηκαν χωρίς γάμο των γονέων τους (15.10.1975, κύρωση με το ν.1702/1987), το οποίο περιορίζει τις δυνατότητες προσβολής της εκούσιας αναγνωρίσεως, γιατί η ρύθμιση του άρθρου 4 αναφέρεται σε έγκυρη εκουσία αναγνώριση και όχι σε δήλωση που πάσχει από κάποιο ελάττωμα, ούτε αντιβαίνει στο κατά το άρθρο 1476 εδ. γ ΑΚ αμετάκλητο της δήλωσης.

Γ. Επιπλέον το δικαίωμα του άνδρα να προβεί σε ακύρωση της εκούσιας αναγνωρίσεως, λόγω ουσιώδους πλάνης, ή απάτης, για την πατρότητά του, δεν αντιβαίνει στις γενικές διατάξεις για την ακυρότητα, ή την ακυρωσία, της εκούσιας αναγνώρισης εφ όσον η βιολογική αλήθεια συνιστά ουσιώδη προϋπόθεση της υπόστασης της εκούσιας αναγνωρίσεως.

Δ. Είναι ουσιώδης η πλάνη,  όταν αναφέρεται σε σημείο, ή ιδιότητά του προσώπου, ή του πράγματος τέτοιας σπουδαιότητας για την όλη δικαιοπραξία, ώστε, εάν ο πλανηθείς γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Απάτη αποτελεί κάθε συμπεριφορά από πρόθεση, που τείνει να παραγάγει, ενισχύσει, ή, διατηρήσει, πεπλανημένη αντίληψη, ή εντύπωση, είτε η συμπεριφορά αυτή συνίσταται σε παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, είτε σε απόκρυψη, ή αποσιώπηση, ή ατελή ανακοίνωση των αληθινών γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στο συμβαλλόμενο, που τα αγνοούσε, ήταν επιβεβλημένη από την καλή πίστη, ή, από την υπάρχουσα ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του δηλούντος και εκείνου προς τον οποίο απευθύνεται η δήλωση, η συμπεριφορά δε αυτή αποσκοπεί στην πρόκληση δήλωσης βούλησης του απατηθέντος, η οποία και προκλήθηκε πράγματι από την

Ε. Το δικαίωμα του ουσιωδώς πλανηθέντος, ή απατηθέντος ανδρός προς ακύρωση της εκούσιας αναγνώρισης αποσβήνεται με την παρέλευση δύο ετών από την επομένη ημέρα της κατάρτισης της εκούσιας αναγνώρισης. Στην περίπτωση,  που η ουσιώδης πλάνη, ή απάτη εξακολούθησε περαιτέρω, η εν λόγω αποσβεστική προθεσμία των δύο ετών αρχίζει από την επομένη ημέρα αφ ότου πέρασε η κατάσταση που ήταν η δημιουργός της ελαττωματικής του βούλησης (ΑΠ  562/2020,  ΑΠ 1783/2007).