Η δικαστική αναγνώριση της πατρότητας προβλέπεται από το άρθρο 1479 παρ.1 ΑΚ.

Α. Βασική προϋπόθεση της δικαστικής αναγνώρισης της πατρότητας είναι ότι το παιδί που ζητείται να αναγνωριστεί δικαστικά πρέπει να έχει την ιδιότητα «παιδιού γεννημένου χωρίς γάμο των γονέων του», δηλαδή παιδί που δεν έχει γεννηθεί, ούτε κατά τη διάρκεια του γάμου, ούτε μέσα σε τριακόσιες ημέρες από την λύση, ή την ακύρωση του γάμου της μητέρας του (άρθρο 1465 παρ. 1 του ΑΚ).

Β. Ενεργητικά νομιμοποιούνται

α) Η μητέρα.

β) Το τέκνο.

γ) Όταν η μητέρα δεν συναινεί, ο πατέρας και ο παππούς ή η γιαγιά της πατρικής γραμμής.

Γ. Παθητικά νομιμοποιούνται   

α) Στην αγωγή της μητέρας, ο φερόμενος ως πατέρας, ή οι κληρονόμοι του (1480 ΑΚ).

β) Στην αγωγή του τέκνου, ο γονέας που αρνείται να προβεί στην αναγκαία δήλωση για την εκούσια αναγνώριση, ή οι κληρονόμοι τους (1480 ΑΚ).

γ) Στην αγωγή του πατέρα ή των γονέων του, η μητέρα, ή οι κληρονόμοι της (1480 ΑΚ).

Δ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1479 εδ. α΄ και β΄ και 1480 εδ. α΄ και β΄ ΑΚ προκύπτει ότι η αγωγή της μητέρας ασκείται κατά του πατέρα, ή των κληρονόμων του, χωρίς να είναι αναγκαία η απεύθυνσή της και κατά του τέκνου.

Ε. Το τεκμήριο πατρότητας συνάγεται από την σαρκική συνάφεια της μητέρας του με τον φερόμενο ως πατέρα, κατά τον κρίσιμο χρόνο της σύλληψης και  ανατρέπεται με την παραδοχή της ένστασης των σοβαρών αμφιβολιών (1482 ΑΚ).

ΣΤ. Η μητέρα μπορεί να αρνηθεί τη συναίνεσή της προβάλλοντας τον μοναδικό ισχυρισμό, ότι δεν πρόκειται για τον αληθινό πατέρα του παιδιού ΕΦΑθ 4665/2011).

Ζ. Το δικαίωμα αναγνώρισης αποκλείεται

α) Από την μητέρα, όταν περάσουν πέντε χρόνια από τον τοκετό.

β) Του τέκνου, ένα έτος μετά την ενηλικίωσή του.

γ) Του πατέρα ή των γονέων του, δύο έτη αφ ότου αρνήθηκε τη συναίνεσή της η μητέρα.

Σημειώνεται ότι  

Το παιδί που γεννιέται κατά τη διάρκεια του γάμου, ή μέσα σε τριακόσιες ημέρες από τη λύση ή την ακύρωση του γάμου της μητέρας του, δεν μπορεί να αναγνωριστεί δικαστικά από τον αληθινό του πατέρα, εκτός αν γίνει προηγουμένως προσβολή της πατρότητας του συζύγου της μητέρας (ΑΚ 1467 επ.) και η σχετική δικαστική απόφαση γίνει αμετάκλητη, οπότε το παιδί χάνει αναδρομικά από τη γέννηση του (ΑΚ 1472) την ιδιότητα του παιδιού που γεννήθηκε σε γάμο και θεωρείται ως χωρίς γάμο γεννημένο παιδί.